Met ingehouden adem zit ik te kijken. Wat zien ze er prachtig uit op de vloer. Ik kijk naar mijn dochter. Geconcentreerde kop. Ze zet in. Arabier, flikfak, eindigend in kniezit. Ja, die zit. Ze draait, maakt zich klaar voor een heely. Start haar handstand en…. valt terug in plaats van door. Mijn adem stokt. Dit was het dan. Geen Nederlands kampioen dit jaar. Niet omdat ze niet goed genoeg zijn, maar omdat ze een foutje maakt. En dit foutje wordt zwaar aangerekend door de jury. De tweede oefening zal dit niet goed kunnen maken.

 

Dat besef zie ik over haar gezicht schieten. Ze herpakt zich direct, en door. Ik zie dat haar partner het vanuit zijn ooghoek heeft zien gebeuren. Dus ook hij realiseert zich dat het hier ophoudt. Desondanks draaien ze de oefening zonder enige aarzeling vlekkeloos af.

 

Met een mengeling van trots en teleurstelling op hun gezichten zie ik haar en haar partner de vloer afkomen. Ze hebben het geweldig gedaan. En toch strandt het hier.

 

Met opgeheven kop het podium op

Een traan. Van teleurstelling. Van schaamte, want ‘doordat ik een foutje maakte zijn we nu niet door’. Gevolgd door een knuffel van haar partner, ‘maakt niet uit, we doen het toch samen’. Paar keer diep ademhalen voordat ze de tweede oefening doen. Alsof er niets is gebeurd. En met opgeheven kop het podium op. Want de tweede plek is voor hun.

 

Grootse plannen

In de auto op weg naar huis worden grootste plannen gemaakt. Voor volgend seizoen. Namen van indrukwekkende elementen vliegen mij rond de oren.

 

Zijn ze hun verlies vergeten? Nee!

Balen ze niet dan? Jawel!

Maar ze weten ook dat het Nederlands Kampioenschap heel dichtbij was. Er kwam een dom foutje tussendoor. Volgend jaar weer een kans.

 

Glansrijk geslaagd voor de cursus omgaan met teleurstellingen

Ik zie dit vol verbazing en trots aan. Zij 12, hij 17. Wat een veerkracht. Wat een doorzettingsvermogen. Glansrijk geslaagd voor de cursus omgaan met teleurstellingen. Kanjers zijn het. En leuke kanjers bovendien. (Dat ik enigszins bevooroordeeld ben om dat het meisje in dit verhaal mijn dochter is, dat vergeten we voor het gemak. OK?)

 

Het werkt allemaal niet!

Waarom ik dit deel? Hier kan menig volwassene nog wat van leren. Sterker nog, hier kan menig ondernemer nog iets van leren. Hoe vaak ik in gesprekken met (kinder)coaches niet hoor wat er allemaal al geprobeerd is om klanten te krijgen. ‘Maar het werkt allemaal niet.’

 

Als ik dan doorvraag, dan zijn er een paar scholen bezocht. 1x. ‘Ze houden de deur dicht’

 

Dan zijn ze heel actief op social media geweest. Drie maanden lang. ‘Toen ben ik gestopt, ik had geen idee wat ik nog moest posten en het had geen zin’

 

Geadverteerd in het plaatselijke krantje. ‘Weet je hoe duur die advertentie was’

 

Flyers gemaakt. Maar niet verspreid. ‘Want ik weet niet waar ik ze kwijt kan’

 

Een keer een lezing georganiseerd. ‘Ik had geen aanmeldingen, blijkbaar zitten mensen hier niet op te wachten’

 

Het lukt niet, teleurstelling, einde oefening

Marlies, overdrijf je nu niet een beetje? Nee!

 

Tuurlijk, dit geldt niet voor alle kindercoaches. Maar velen die strugglen om klanten te krijgen, proberen iets, het lukt niet, en het idee wordt aan de kant geschoven. Teleurgesteld. Einde oefening.

 

Met deze houding gaat het hem niet worden natuurlijk!

 

Elke nee brengt je dichterbij een ja

Tegen al die coaches zou ik willen uitschreeuwen: probeer het nog een keer! En als het nodig is, nog een keer. En nog een keer. Elke nee brengt je dichterbij een ja. Het enige dat je hoeft te doen is doorzetten. En nog een keer proberen.

 

Gaan met die banaan

En natuurlijk mag je teleurgesteld zijn als je iets geweldigs hebt neergezet en de klanten staan niet direct in drommen voor de deur. Dat herken ik. Overkomt mij ook nog regelmatig.

 

De kunst is even toe te geven aan ‘sippie sippie mokkie mokkie’. Om vervolgens je kin in de lucht te steken. Terug te kijken. Wat ging goed, wat kan beter. En nog een keer proberen. Gaan met die banaan.

 

 

Workshop succes-BOOST jezelf: vrijdag 21 juni. Aanmelden kan via info@jouwsuccespraktijk.nl Weet je welkom!

 

Jaren terug las ik het boek Master your mindset van Micheal Pilarczyk. En hoewel het mij enerzijds inspireerde, dacht ik tijdens het lezen heel vaak ‘Ja maar voor jou is het makkelijk’. Hij kon 2 jaar (ik weet niet meer of het echt 2 jaar was, misschien was het wel 6 maanden) op een boot gaan zitten ergens voor de kust van een warm oord om te mediteren en zijn mijmeringen om te zetten in een boek, zonder dat er een boterham minder gegeten hoefde te worden. Hij dit, hij dat. Ik vond oprecht dat hij makkelijk praten had, voor hem was nu eenmaal alles makkelijker.

 

Ik wilde er niet aan

En terwijl ik dat dacht, wist ik dat ik in de weerstand zat. Dat dat alles zei over mij, over mijn mindset, precies daarover waar dat boek dus over gaat. Maar daar wilde ik natuurlijk niet aan. Want dan werd het ingewikkeld. Want als het in mij zit, dan moet IK er iets mee. En WAT dan? HOE dan? Neeeee, laten we dat maar niet doen.

 

Dat hield ik natuurlijk niet lang vol. Want ook ik had mijn dromen. Meer voldoening, minder stress. Makkelijker leven. Een leuker leven. Ik wilde mijn business omgooien. Ik wilde groeien. Niet omdat ik major omzetten in gedachten had. Maar omdat ik na jarenlang veel te hard werken voor heel weinig, iets minder hard wilde werken voor hetzelfde of liefst iets meer.

 

Ik liep keihard tegen de lamp

En toen liep ik tegen de lamp. Oeroude overtuigingen lieten mij geloven dat een makkelijker en leuker leven vooral voor de ander maar niet voor mij weggelegd zou zijn. Dat je alleen ruimer in je jasje kunt zitten door keihard te werken. En dat dat keihard werken mij heel veel stress oplevert. Dat ik bovendien een gezin heb dat op mij leunt. En ik kan het toch niet maken om… En wat zouden die en die er wel niet van vinden? Tel daar nog deze bij op:

 

‘Ben ik wel goed genoeg?’

‘Wie ben ik om…’

‘Ja maar, ik heb eigenlijk geen geld.’

‘Wat als het niet lukt, dan heb ik zoveel tijd en geld geïnvesteerd.’

‘Straks bedenk ik me dat dit het toch niet is.’

‘Zou het niet meer rust geven voor alles en iedereen als ik gewoon meer thuis was met de kinderen?’

‘Zit er wel iemand op mij te wachten?’

 

Er was een fikse shift nodig

Je begrijpt, dat ging hem niet worden. Er was een fikse shift nodig.  Nu heb ik 1 geluk, ik ben niet vies van hard werken. Nooit geweest. Dus toen ik eenmaal had geaccepteerd (en geloof mij dat ging niet zonder slag of stoot) dat IK in actie moest komen, en dat IK iets aan mijn denken en mijn houding moest veranderen… toen kon ik die shift maken.

 

Toen kon ik gaan voelen dat ik elke dag de keuze heb. Hoe ik tegen het leven aan wil kijken. Of ik obstakels of mogelijkheden zie. Of ik bij de pakken neer ga zitten na WEER een teleurstelling of dat ik het nog een keer probeer. Of ik blijf hangen in dingen die niet werken of niet goed voelen, of dat ik het over een andere boeg gooi. Of ik mezelf in een keurslijf zet, of dat ik de vrijheid die met het zelfstandig ondernemen gepaard gaat pak. Of ik blijf doen wat ik altijd deed, of dat ik investeer – of dat nou tijd, energie of geld is – in mijzelf en mijn bedrijf. Of ik mijzelf vastzet in angst, of dat ik risico’s neem, niet wetende wat het mij zal opleveren maar wow wie weet wat het KAN opleveren.

 

De resultaten zijn ongekend

En wat dat oplevert. Wow! Als ik terugkijk naar 10 jaar geleden, bibberend en bevend aan de start van mijn kindercoachpraktijk, dan had ik echt, echt, echt nooit kunnen dromen dat ik nu andere kindercoaches zou begeleiden.

Als ik terugkijk naar nog geen 2 jaar geleden… zelfde verhaal. Ik zag mezelf al wel andere coaches begeleiden maar niet in groepstrainingen. Ik zeg mijzelf ook nog niet die facebook lives doen, scherpe blogs schrijven, op een podium spreken voor ruim 200 ondernemers, online trainingen geven en daarmee superveel waarde geven en een echt verschil maken voor de ander. Nee, dat deden de grote, de echte professionals, toch?.. en ik nu ook!

Sterker nog, als ik kijk waar ik vorige maand stond, dan zie ik vandaag dat ik weer enorme stappen heb gemaakt. En ik weet dat dit nooit was gebeurd als ik me had laten tegenhouden door mijn angsten en overtuigingen of door alle teleurstellingen die ook op mijn pad kwamen en komen. Elke keer weer.

 

Ja, maar jij…

Inmiddels krijg ik ook vaak te horen ‘Ja, maar jij…’ En vul maar in wat daarachter staat. Ik heb er al zo veel voorbij horen komen. Ja, maar jij:

 

  • Hebt al een keer een goedlopende praktijk opgezet
  • Bent al 9 jaar zelfstandig
  • Hebt je kids al op de middelbare school
  • Hebt een man die jou aan alle kanten steunt
  • Schrijft zo makkelijk
  • Durft alles
  • Hebt een ijzeren discipline
  • Weet jezelf te motiveren
  • En ga zo nog maar even door

 

Best leuk hoor om te horen hoe er naar mij wordt gekeken. Is deels namelijk best een compliment. Maar, hoor eens wat je zegt! Wat ga je uit de weg? Denk je echt dat het voor die ander zoveel makkelijker is? Of heb je zelf iets te doen. Wil je nou een goedlopende praktijk neerzetten of niet? Een beetje willen, dat is geen willen. Met een beetje willen kom je er niet. Een beetje willen brengt je nog geen stap verder. Je wilt het, of je wilt het niet. Waar kies jij voor? Het begint namelijk allemaal met een keuze.

 

Ben jij klaar voor die keuze, maar weet je nog niet hoe? Weet jij dat je jezelf tegenhoudt en ben je er klaar voor JEZELF tot DE succesfactor van je praktijk te maken? Kom dan naar de workshop succes-BOOST jezelf! Deze workshop wil ik al tijden geven, en nu is het tijd. Op vrijdag 21 juni. Onder genot van een high-tea omdat ik die week jarig ben. We maken er een feestje van! Je vindt dit aanbod niet op mijn website, dus meld je aan via: info@jouwsuccespraktijk.nl. (Ik heb plaats voor maximaal 8, dus claim snel je plekje)

 

 

 

 

 

‘Wat een leuke vrouw is dit!’, denk ik… We zitten middenin een interview. Ik bevraag Elske over haar ondernemersreis. Hoe het zo tot haar praktijk is gekomen. Waar zij zoal tegenaan liep. En vooral hoe zij daarmee omging.

 

Net als iedere kindercoach van Nederland ‘ken’ ik Elske al een tijdje. Ooit ontmoette ik haar heel kort tijdens een event. Ik weet dat zij de eerste meisjescoach van Nederland is. En ik weet dat zij een specialisatie meisjescoach is gestart waarin zij kindercoaches begeleidt tot deze prachtige specialisatie. Maar dat ze in het echt ook gewoon een heel leuke vrouw is, daar word ik extra blij van.

 

Waar het hart van Elske harder van gaat kloppen

Nu heeft Elske het tot haar missie gemaakt zo veel mogelijk meisjes, meiden en (jonge) vrouwen naar een leven vol zelfvertrouwen te begeleiden. Een eigen opleiding is daarvan het logisch gevolg, want zo kan zij – via de meisjescoaches die zij opleidt, die meisjes bereiken. Dan is er wel een voorwaarde: deze meisjescoaches moeten al het geleerde daadwerkelijk in de praktijk kunnen gaan brengen… en daarvoor zijn klanten nodig… en om aan klanten te komen is het belangrijk dat je je praktijk, en dus ook je communicatie, vanaf de basis goed inricht.

 

Waar mijn hart sneller van gaat kloppen

Tja, en daar kom ik om de hoek kijken. Want mijn hart gaan heel veel sneller kloppen van het begeleiden van (startende) kindercoaches bij het goed neerzetten van die praktijk. Bij het helder formuleren van hun verhaal. Of dat nu online of offline is.

 

Alles onder 1 dak

En voor mij is Elske ook nog eens van een enorme meerwaarde, want veel van mijn klanten kiezen juist voor het begeleiden van meisjes. En veel van die klanten ontbreekt het nogal eens aan het vertrouwen dat zij inhoudelijk genoeg te bieden hebben, juist aan deze doelgroep. En dan zie ik ze van de een naar de andere training, workshop en opleiding rennen. Overal wat halen. Dat is helemaal niet nodig, want bij Elske tref je dat allemaal onder een dak. Natuurlijk coachen, systemisch werken, de verschillende stadia in de ontwikkeling van het meisje tot een jonge vrouw. Noem maar op!

 

Dus laten we eerlijk zijn, om die samenwerking kunnen we gewoon niet heen. Toch?

 

Cadeaus over en weer

Dat betekent dat je – als je je aanmeldt voor de opleiding tot meisjescoach – mij tegenkomt in een deel van het programma. En, als je bij aanmelding bij de opleiding tot meisjescoach vermeldt dat je via mij komt, dan krijg je van Elske een leuk cadeau. Alle info over de opleiding vind je op www.meisjescoach.nl 

 

Andersom: heb jij bij Elske de opleiding tot meisjescoach gedaan, of ben je nog bezig, en wil je met mij samenwerken, dan heb ik een leuk cadeau voor je.

 

Wil je hier meer over weten, stuur mij dan een mail op info@jouwsuccespraktijk.nl.

 

Gratis online training meisjescoaching

Elske geeft woensdagavond 24 april om 20.00 uur een gratis training meisjescoaching. Wil je daar bij zijn? Meld je dan aan via deze link.

 

Elkaar versterken!

Waarom we dit doen? Omdat we onze kennis en ervaring zo veel mogelijk willen delen. Omdat we beiden geloven in het meisje in ons vrouwen. En omdat wij elkaar daarin als meisjes graag willen versterken. Lijkt mij helder.

Ik gun je alle succes!

 

 

Afgelopen week reed ik met mijn business buddy naar Breskens. Voor een dagje stijl- en kleuradvies van Ilonka (Be stunning). Een geweldige dag, met heerlijke inzichten. Gelachen, gehuild, ge-ahad en gehumd.

 

Daarna twee dagen volle bak aan het werk, en toen was het tijd. Tijd om te doen wat ik al een jaar uitstelde: kledingkasten leegtrekken, sorteren, weg wat niet meer past of dient en opnieuw de kasten inruimen. Een klus waar ik nu spontaan ontzettend veel zin in had.

 

Hoe lang?

Ik besloot het rigoureus aan te pakken. Ik trok gewoon in 1 keer mijn kasten leeg. Gooide alles op de grond en op bed. Dochterlief hielp mij. Met de kleurstaaltjes van de mij passende kleuren ernaast, beoordeelde ze elk kledingstuk.

 

Zelf keek ik eens kritischer dan anders: hoe lang heb ik dit niet aan gehad? Hoe lang denk ik al dat ik het nog wil bewaren omdat ik het misschien ooit nog eens aantrek? Omdat het toch best een mooi jurkje is, en misschien zit het in de toekomst niet meer te strak? Of, omdat dat ene jasje behoorlijk aan de prijs was, zeker als je bedenkt dat ik het maar 2 keer heb gedragen?

 

Een gevoel van opluchting

Er gingen 3 vuilniszakken kleding weg. Soms met een beetje aarzelen, zoals mijn mooie Thaise jurkjes die ik 16 jaar geleden op (mijn toenmalige) maat had laten maken. Maar vooral met een gevoel van opluchting.

 

Ik ontdekte kledingstukken achterin de kast die ik al tijden kwijt was, en voor mijn oog ontstonden nieuwe combinaties.

 

Kortom, deze dag was een waar cadeau. Zonder dat ik iets nieuws kocht, heb ik het gevoel dat ik een volledig nieuw gevulde kledingskast heb.

 

Oud aanbod tussen nieuw aanbod

En ik denk terug aan een jaar geleden. Toen ik Jouw succes-PRAKTIJK! net officieel had gelanceerd (ik deed al wat langer wat ik deed, maar toen eindelijk voor het echie onder een nieuw label). Een nieuwe naam, nieuw aanbod en…. oud aanbod. Aanbod dat – als ik heel eerlijk was – niet paste in mijn nieuwe stijl. Mij en mijn klant niet langer echt diende. Maar, ik kon er nog geen afscheid van nemen. Dus de eerste paar maanden van Jouw succes-PRAKTIJK! bleef dat aanbod tussen mijn nieuwe aanbod op mijn website staan. Mijn business coach vertelde mij vanaf dag 1, volledig terecht, dat het eraf moest. Dat het mijn nieuwe aanbod en mijn nieuwe label onrecht aandeed. Maar ik was gewoon zo ver nog niet. Ik had die trainingen tijdenlang met heel veel succes gegeven. Er zat ontzettend veel ontwikkeltijd in. En ik had er vreselijk veel plezier in gehad al die kennis en ervaring over te dragen. Dat ging ik dan toch niet weggooien?

 

Een vreemde eend in de bijt

Totdat ik mij op een dag realiseerde dat ik dat aanbod niet meer verkocht. In eerste instantie probeerde ik het nog, maar het leek wel uitgeput. Heel raar. Een paar maanden later betrapte ik mijzelf erop dat ik het nergens meer actief aanbood. Dat het alleen nog maar op mijn website vermeld stond, als een vreemde eend in de bijt. En dat het vreselijk detoneerde tussen mijn nieuwe aanbod.

 

En toen klopte het weer

Zo lang als ik ervoor nodig had gehad het los te laten, zo snel was het vervolgens verdwenen van mijn site. Wat een opluchting. Want, daarna klopte mijn hele verhaal weer.

 

Precies hetzelfde gebeurde dus vandaag toen ik met mijn kledingskast bezig was.

 

Ga met de stofkam door je aanbod, en haal alles dat niet meer klopt weg!

Ik wil daarom iedere coach aanraden zo af en toe eens met de stofkam door je aanbod te gaan. Ongeacht of je ooit heel veel plezier in een specifieke training hebt gehad. Ongeacht hoeveel geld je aan de ontwikkeling of aan een licentie hebt gespendeerd. Sta eens per half jaar eens stil bij je aanbod. Klopt het nog bij waar je voor staat? Klopt het nog bij de fase waarin jij en je business zijn? Klopt het nog bij jouw ideale klant?

 

Gooi alles dat niet meer klopt weg. Je zult zien, dat lucht ontzettend op! Het maakt je focus opnieuw helder. Daar doe je jezelf EN je klant een enorm plezier mee.

 

Succes!

 

 

Oh, en in het kader van ‘nieuw’: op woensdag 24 april geef ik, van 9.30 tot uiterlijk 11.00 uur, mijn online training Klaar voor de start in 5 stappen. Tijdens de paasvakantie.

Heerlijk, want je hoeft er de deur niet voor uit. Zet je kids aan de paaseieren met een filmpje. Kun jij even een uurtje achter je computer kruipen. Zie ik je dan?

 

 

 

 

Twee indringende ogen kijken me aan. Ik ben gefascineerd. Door die ogen.  Ik voel me een beetje geïntimideerd. En tegelijkertijd voel ik vertrouwen. Veiligheid. En er komen twee woorden in mij op: zoeken en toekomst. Ik zoek op wat voor vogel het is. Psychobird / Western scrub Jay, oftewel Westerse struik gaai. Met de toelichting: Recalls the past, plans for the future.

 

Meer dan weergaloos

Mijn gedachten dwalen af naar afgelopen week. Want, ik begeleidde weer de opleiding tot Creatrix® Transformologist®. Een opleiding waarbij vrouwen leren werken met Creatrix®, een ontzettend krachtige, geavanceerde vorm van visualisatie. Waarbij je al die miepgedachten die je tegenhouden het leven voluit te leven, wegwerkt. Snel, pijnloos en blijvend. Sinds ikzelf in november 2017 kennismaakte met Creatrix® ben ik verkocht. En dat wil wat zeggen, want ik heb nooit langer dan een half jaar vastgehouden aan een werkwijze onder licentie. Maar dit, dit vind ik elke keer weer weergaloos.

 

Herinneringen op het netvlies: zwaar, belastend en onzeker makend

En tijdens deze week werden heftige verhalen gedeeld. Uit het verleden. Vaak herinneringen die scherp op het netvlies zijn blijven staan. Dat is belastend. Onzeker makend. En vaak ronduit zwaar.

 

En ook deze week mocht ik weer ervaren. Keer op keer. Dat het verhaal niet belangrijk is om met de belemmerende overtuigingen en negatieve emoties te kunnen werken. Sterker nog, je klant hoeft niet eens te weten waar ze oorspronkelijk vandaan komen. Ik als begeleider hoef dat ook niet te weten. Dat maakt dat we heel veilig en snel kunnen werken. Zonder onnodige pijn op te roepen. Ik hoef niet te zeggen dat dat HEEL veel waard is, toch?

 

De opluchting van het loslaten, de tranen van geluk, de dankbaarheid. Ik heb er intens van genoten afgelopen week.

 

Hoe angst het succes van je praktijk in de weg staat

En niet alleen afgelopen week. Want in de afgelopen anderhalf jaar, begeleidde ik al een heleboel vrouwen met Creatrix®, met name coaches die hun praktijk maar niet van de grond kregen. Omdat ze zichzelf tegenhielden. Uit angst niet goed genoeg te zijn. Uit angst om te falen.  Uit angst dat er misschien niemand op ze zat te wachten. Uit angst dat ze het niet waard zouden zijn.

 

Kun je je voorstellen wat er met hun bedrijf gebeurde toen zij zichzelf niet meer lieten tegenhouden door dit soort onzekerheden en gedachten?

 

Recalls the past, plans for the future

Stel je nu eens voor dat ook jij ervoor kunt kiezen al die oude shit los te laten.  Stel je nu eens voor dat je weet, maar ook vooral voelt, dat je het waard bent een eigen bedrijf te leiden, dat je meer dan goed genoeg bent, dat je helemaal ok bent zoals je bent. Dan wordt heel veel mogelijk. Dan gaat de creativiteit stromen. Dan kun je je toekomst gaan plannen.

 

Het goede nieuws is dus: dat kan!  Dus, herken je iets van wat ik hier schrijf. Kom dan in actie!

 

Jouw eerste stap

Het eerste dat je kunt doen is een afspraak maken voor een gratis sessie. Ik beloof je dat we in een kort (Skype)gesprek van max 3/4 uur helder hebben wat jou blokkeert om een succes te maken van je praktijk. Ik vertel je dan ook wat Creatrix® voor jou zou kunnen betekenen. En dan is de keuze aan jou: ga je voor de toekomst?!?

 

Weet je welkom!

 

 

“Goedemorgen, schat. Gefeliciteerd met mij!”

“Jij ook met mij.”

 

Ons standaard grapje bij het wakker worden op onze trouwdag. 19 jaar getrouwd waren we gisteren. 19 jaar! En wat is er in die 19 jaar ontzettend veel gebeurd.

 

  • 19 jaar geleden werkte ik bij een groot advocatenkantoor als communicatieadviseur en was ik erg gesteld op voorspelbaarheid en veiligheid
  • 19 jaar geleden werkte ik mij tien slagen in de rondte terwijl ik aan alles voelde dat die baan niet de juiste was
  • 19 jaar geleden dacht ik dan ook met (zeer grote) regelmaat ‘is dit het nou?’
  • 19 jaar geleden besloot ik in een opwelling NIET het vaste contract te tekenen dat ik kreeg aangeboden
  • 19 jaar geleden koos ik dus voor mijzelf, hoewel ik het retespannend vond en zo’n retespannende actie eigenlijk helemaal niet was wat je bij de Marlies van 19 jaar geleden zou verwachten

 

Waar is ze in godsnaam mee bezig?

Later begon ik dat steeds makkelijker te vinden. Het nemen van dat soort spannende besluiten. Ook als iedereen om mij heen zich – hardop of alleen gecommuniceerd met meewarige blik – afvroeg waar ik in godsnaam mee bezig was.

 

  • Omdat ik mezelf na een jarenlange carriere als communicatieadviseur liet omscholen tot kindercoach
  • Omdat ik mijn vaste baan liet varen en mijn eigen praktijk startte
  • Omdat ik een paar jaar later heel veel tijd, en ook het nodige geld, in het opzetten van een online leeromgeving voor ouders investeerde die ik binnen een jaar weer liet varen. Omdat het toch niet was wat ik wilde
  • Omdat ik daarna mijn coach Veronique Prins inhuurde om mij te helpen bij het neerzetten van mijn droom, want ‘kun je dat niet zelf?’ en ‘wat kost dat wel niet?’
  • Omdat ik mijn bizar goedlopende kindercoachpraktijk afbouwde zodat ik precies dat kon gaan doen waar mijn kennis, ervaring, kwaliteiten en passie elkaar ontmoeten: het begeleiden van (kinder)coaches bij het neerzetten van hun praktijk

 

En wat ben ik elke dag weer blij met die keuzes. Zijn het altijd de makkelijkste? Nee! Pakken ze altijd goed uit? Nope. Heb ik ooit spijt van een keuze? Zeer zeker niet!

 

Uitproberen wat werkt en wat niet

Want, ondernemen bestaat bij de gratie van ideeën (sorry, ik roep nogal eens dat ik de HELE dag GENIALE ideeën heb) en daar lekker over mijmeren en dromen. Maar niet te lang! Want ondernemen start pas echt op het moment dat je die ideeën in een vorm giet. Uitproberen of het werkt. Wat wel werkt en wat niet. En dan het idee bijschaven, uitbouwen of overboord gooien. In het volste vertrouwen dat je uiteindelijk daar komt waar je moet zijn.

 

Daarom vind ik het ook altijd zo ontzettend zonde als ik startende coaches tegenkom die zichzelf tegenhouden. Waar een idee een idee blijft. Een droom een droom. En een praktijk nooit echt van de grond komt. Omdat er altijd te weinig tijd is Omdat het doodeng is om te investeren Omdat allerlei onzekerheid en miepgedachten het winnen van de passie Omdat…. Zo kan ik nog wel even doorgaan

 

En echt, als ik alles helemaal had uitgedacht voordat ik startte, dan was die kindercoachpraktijk er nooit gekomen. Als ik nooit had geïnvesteerd, dan had ik mijn klanten niet zo veel kunnen bieden. Als ik mijzelf niet iedere keer weer had laten coachen, dan had angst mij tegengehouden.

 

Ik kan me niet voorstellen waar ik dan nu zou staan. Maar wat ik wel weet is dat – dankzij al die spannende besluiten – die afschuwelijke gedachte ‘is dit het nou?’ niet meer voorkomt.

 

 

 

Is het tijd voor jou om spannende besluiten te nemen? Laat mij je helpen. Je hoeft het niet alleen te doen. Vrijdag 12 april geef ik weer de workshop ‘Klaar voor de start’. Ik neem je 3 uur lang mee in mijn ervaringen. Geef je tips en adviezen. Je gaat gegarandeerd boordevol inspiratie naar huis. En, dan blijken die spannende besluiten ineens een stuk minder spannend. Lijkt je dat wat? Weet je welkom!

 

 

 

Mijn adem stokt. Ik staar naar mijn woorden op het scherm. Mijn woorden. Het verrassende is alleen, die woorden staan op de pagina van een ander. Er is geen twijfel over mogelijk, want ik herken mijn woorden uit duizenden. Altijd en overal. Tegen beter weten in doe ik een check. En nu heb ik twee schermen open naast elkaar. Aan weerszijden dezelfde tekst. Mijn tekst.

 

Dit is niet de eerste keer dat mij dit gebeurt. En het zal ook vast niet de laatste keer zijn.

Sterker nog, dit is de derde keer in een week tijd. En dat maakt dat ik op een zaterdag dit blog schrijf.

 

Een verhaal dat het goed doet op een feestje

Zo kreeg ik ooit (toen ik mijn kindercoachpraktijk nog had) in een maand tijd een aantal aanmeldingen uit een ander deel van het land. En wat bleek, die ene collega die mij een half jaar daarvoor nog had gevraagd naar mijn ervaringen bij het opzetten van een praktijk, hoe ik dat had aangepakt, die ene collega waarmee ik veel, heel veel tips had gedeeld, die collega die haar praktijk aan het opzetten was precies daar aan die andere kant van het land… die collega had mijn teksten integraal overgenomen. Inclusief mijn e-mailadres onder de link ‘neem contact met mij op’ op haar website. En vandaar die aanmeldingen.

 

Je begrijpt, dit verhaal doet het best goed op een feestje. Ik heb er echt hartelijk om kunnen lachen. Maar heel grappig was het tegelijkertijd ook niet. Want toen ik de dame in kwestie erop aansprak, was zij niet direct bereid haar teksten te veranderen. Wat natuurlijk niet zo slim was, want haar aanmeldingen kwamen nog steeds bij mij terecht. Maar dat terzijde.

 

Een super compliment

Ik weet dat het een super compliment is. Schrijven is nu eenmaal mijn ding. En dat zien anderen ook. Ik weet met mijn woorden en mijn ideeën te raken. In mijn verhaal precies dat te zeggen en die sfeer neer te zetten waar anderen mee strugglen. Dus ergens snap ik het ook wel.

 

Waarom het ook heel erg NIET ok is

Maar, nu komt de grote maar: het is ook gewoon heel erg niet ok. En ik maak mij er zorgen over. Waarom? Daar zijn verschillende redenen voor, en die wil ik graag met je delen:

 

  • Als ik kijk naar degenen die ideeën en teksten van mij vrijelijk hebben hergebruikt, dan zie ik een patroon. En dat patroon heet onzekerheid. Onzekerheid over zichzelf, onzekerheid over waar zij mee bezig zijn. En dat vind ik ZO ontzettend zonde! Gun jezelf een stevig zelfvertrouwen. Is dat niet vanzelfsprekend, laat je daar dan op begeleiden. Echt, het is zo ontzettend de moeite waard!

 

  • Google vindt het niet zo fijn om op verschillende plekken dezelfde teksten tegen te komen. Google zal dan besluiten jouw site lager te ranken. En ook de site van degene waar je een en ander van hebt gebruikt. Dus je neemt er niet alleen jezelf maar ook de ander in mee. En dat is niet zo fair, toch?

 

  • Ook op teksten op websites rust copyright. Nou ben ik er zelf nooit zo’n voorstander van om gelijk de wet erbij halen. Maar eerlijk is eerlijk, bij het kopiëren van teksten ben je in strijd met de wet. Moet je ook niet willen, lijkt mij.

 

  • Maar misschien nog het allerbelangrijkste: als je heel goed weet wat je voor wie wilt betekenen. Dan vormt zich je verhaal vanzelf. En met dat verhaal vind je ook de juiste woorden. Dus als je grote moeite hebt met het schrijven van je teksten, zorg er dan allereerst voor dat je je verhaal helder krijgt. Vind je het schrijven zelf dan nog steeds lastig, huur daar dan iemand voor in. Zodat jouw teksten echt JOUW teksten worden, die resoneren bij JOUW potentiele klanten. Iets dat je met de teksten van een ander nooit zult bereiken, geloof mij.

 

  • En last but not least: probeer je eens in die ander te verplaatsen. Grote kans dat die zich bestolen voelt. Hoe zou jij het vinden als je jouw creaties bij een ander terugvond?

 

Wat maak je je druk!

‘Marlies, wat maak je je druk!’, denk je nu misschien. Ja, het gaat mij aan het hart. Ik gun iedereen een succesvolle praktijk. Echt. En ik gun iedereen een praktijk en klanten die bij hem/haar passen. Maar, die laatste krijg je alleen als je je business bouwt op jezelf. Je eigen kracht, je eigen verhaal, je eigen missie, je eigen doel en dus ook je eigen woorden.

 

Is dat alles? Nee, ik ben heel eerlijk. Het raakt mij ook om mijzelf. Dat bestolen voelen, dat herken ik. Want, ik schrijf met hart en ziel. Zoals ik denk, zoals ik spreek, zo schrijf ik. Dat wat ik schrijf, daar zit dus een stukje identiteit in. En als dat dan klakkeloos wordt gebruikt door een ander, dan voelt het alsof er een stukje van mijn identiteit wordt weggenomen, gestolen, ordinair gejat.

 

En ja, dat is dus een pijnpuntje van mijzelf, daar mag ik mee aan de slag. En daarvoor is het tijd, want ik weet dat ik – ondanks dit blog –mijn teksten vast en zeker nog eens elders tegen zal komen. En ik gun mezelf dat dit mij een volgende keer minder sterk raakt.

 

 

Denk je nu, ik kan wel wat inspiratie gebruiken, en ik kom er zelf niet uit? Volg dan aanstaande woensdag 25 maart mijn online training Klaar voor de start in 5 stappen. Ik garandeer je dat je daarna genoeg inspiratie hebt om aan de slag te gaan. Beloofd!

 

 

 

De afgelopen maanden interviewde ik verschillende kindercoaches over hun ondernemersreis, hun miepgedachten en hun successen. Waarop ik van een paar collega’s de vraag kreeg: ‘Maar Marlies, wie interviewt JOU dan?’

Dus twee weken geleden werd ik bevraagd door Wendy Koerten, van Worklife Blend, en dit is het resultaat:

 

 

Een gesprek met Marlies kan je niet op je gemakje voeren. Achteroverleunen is er niet bij.  Ze is een snelle denker, uitgesproken en een spraakwaterval. In eerste instantie een tikje intimiderend, maar al na een paar minuten voel ik dat er iemand tegenover me zit met een missie. Een vrouw die het allerbeste voor heeft met haar klanten en daarin de confrontatie niet schuwt.

 

Waarom geef je een succesvolle kindercoachpraktijk op om businesscoach te worden?

Ja, daar zeg je wat. Want ik weet nog niet hoe ik mezelf moet noemen. Ben ik businesscoach? Ik noem mezelf de kindercoach-coach. Een businesscoach staat voor mij gelijk aan zo groot mogelijk worden, opschalen, minstens een ton per jaar omzetten. En dat koste wat het kost willen bereiken, met je tanden op elkaar. Bij mij gaat het niet zozeer over geld. Natuurlijk moet het financiële plaatje kloppen, maar ik werk aan het zelfvertrouwen en het potentieel van mijn klanten. Dat ze zelf inzien dat ze niet te stoppen zijn.

 

Er werd altijd al veel aan mij gevraagd hoe ik dingen had aangepakt. “Wat zou Marlies doen?” was altijd de standaard uitspraak in de intervisiegroep van mijn kindercoachopleiding. Voor mij waren de acties die ik deed heel vanzelfsprekend, maar ik merkte dat het voor mijn collega’s lastiger was. Dat het ze vaak aan structuur maar vooral aan zelfvertrouwen ontbrak. Toen realiseerde ik dat ik iets te brengen had. Ik startte met inspiratiesessies naast mijn praktijk, en zo is het steeds groter geworden.

 

Je bent heel duidelijk op je website: stop met verzamelen van kennis, en ga aan de slag. Maar ik heb even gespiekt op je oude praktijkwebsite en toen zag ik bij jou ook een waslijst aan opleidingen en cursussen.  Ben jij door schade en schande wijs geworden?

Jaaaaa, ik was ook zo’n verzamelaar. Ik waaide met veel winden mee. Was braingym in de mode, dan rende ik weer naar een cursus, zodat ik ook dat op mijn lijstje kon bijschrijven. Het gevolg was dat ik iedereen kon helpen, maar dat ik niet zo goed wist waar ik nou zelf voor stond. En daarmee kreeg ik dus niet meer klanten. Die fout zie ik mijn klanten ook maken. Het is een vorm van uitstelgedrag: “Als ik nou maar wacht tot ik die-en-die training heb gedaan, dan komen de klanten vanzelf naar me toe.”

 

Jouw klanten noemen je ‘vriendelijk maar confronterend’. Waar zit dat confronterende in?

Vaak heeft iemand allemaal redenen waarom het nog niet gelukt is om te starten of om genoeg klanten te krijgen. Iemand moet nog verbouwen, de keukentafel is niet groot genoeg, de juiste materialen zijn er nog niet. Dat vind ik kul, echt kul. Dan vraag ik me altijd hardop af – waar loop je nu voor weg? Waar gaat dit EIGENLIJK over?  Als kindercoaching datgene is dat je echt ten diepste wilt doen, waarom doe je het dan niet? Waarom ben je nog niet begonnen? Die vragen kunnen confronterend zijn, maar ik vind dat ik die wel moet stellen, juist moet stellen.

 

Dat is niet altijd aardig.

Nee, maar ik hoef ook niet aardig te zijn. Ik wil dat mijn klanten beter worden en dat ze actie ondernemen, dat ze nu eindelijk gaan doen waar ze goed in zijn. En daarvoor moeten ze stoppen met een halve dag nadenken over in welke kleur de muur van de praktijk geverfd moet worden en starten met kritisch naar zichzelf kijken. En aan zichzelf werken. Daar help ik ze mee.

 

Weet je wat ik echt niet kan verdragen? Ik zie veel heel talentvolle en passievolle coaches ontmoedigd raken en stoppen. Want ook al ben je goed in je vak, je moet ook nog leren ondernemen en een praktijk volkrijgen. Dat gaat niet vanzelf. En na een tijdje ebt het zelfvertrouwen en daarmee ook de passie weg. Gaan steengoede professionals zich steeds meer terugtrekken, worden ze onzeker. Wie zit er op mij te wachten? Ben ik wel goed genoeg? Dat vind ik zó erg. Dus als er confronterende vragen voor nodig zijn om iemand uit die vicieuze cirkel te trekken, dan doe ik dat.

 

Je hebt het heel vaak over miepen. Wat is miepen?

‘Gemiep’ zijn de belemmerende overtuigingen die jou tegenhouden. Het zijn gedachten die je niet verder helpen om te bereiken wat je wilt bereiken. Ze zijn vaak niet waar, maar je gelooft ze toch.

 

En als ze wel waar zijn?

Dan zeg ik altijd tegen mijn klanten: dan weet je wat je te doen staat. Los het op. Koop een boek over dat onderwerp of investeer in een opleiding of cursus. Maar vaak heeft iemand echt wel al alles in huis qua kennis en niveau.  En weten ze zelf heel goed dat ze last hebben van miepgedachten.

 

Stel dat ik net een kindercoachpraktijk ben gestart. Welke tip kun je mij dan geven?

Je kunt niet iedereen helpen. Dus, durf te kiezen. Echt. Doen! De ontwikkeling van een kind gaat zo snel. Een kind van vijf jaar heeft andere issues dan een kind van acht. Jongens zitten anders in elkaar dan meisjes. Als je heel duidelijk laat zien voor wie je er bent, dan kiezen mensen ook voor jou.  En tip twee, ruim eerst je eigen shit op, voordat je iemand anders gaat helpen. Weet wie je bent als mens. Kun je antwoord geven op de vraag wat je kwaliteiten, valkuilen en eigenaardigheden zijn? Als je dat hebt gedaan en weet waar je voor staat, dan bouw je daar je praktijk op. Want mensen willen met mensen werken. Durf persoonlijk te zijn.

 

Wat is je grootste verbazing daarover?

Ik kom op websites zo vaak tegen dat iemand ‘heel empathisch’ is en zo goed kan luisteren. Dat mag ik hópen, ja. Dat is de standaard als je een goede coach bent, geen kwaliteit waarmee je je onderscheidt. Ik wil juist weten wat iemand anders maakt: wat onderscheidt je van de rest. Ikzelf ben nogal uitgesproken, ik lul alles aan elkaar en ik ben extreem enthousiast. Daar kan je tegen of niet. Op mijn website maak ik dat al duidelijk. Ik wil niet dat mensen zich de tandjes schrikken als ze met me aan de telefoon zitten of langskomen voor een workshop.

 

Maar ben je dan niet bang dat je klanten misloopt?

Nee, nooit.  Daarom ben ik ook zo duidelijk wie ik ben en hoe ik werk. Door dat uit te spreken, weten mensen wie ik ben. Ik praat niet met je mee, ik stel de lastige vragen. Degene die daar niet tegen kan, kiest ook niet voor mij maar zoekt iemand die beter bij haar past.

 

Wanneer heb jij je werk goed gedaan?

Als iemand na het traject de praktijk uitloopt, weet en voelt dat zelfs als het tegenzit toch het rotsvaste vertrouwen er is dat ze goed bezig is. En dat ook voor haar een succespraktijk is weggelegd. Of ze daar nou twee jaar of vijf jaar over doet.  Laatst liep er nog een klant stralend de deur uit. Toen ik vroeg wat ze nog nodig had, zei ze “Helemaal niets. Ik kan niet wachten om te beginnen!”

 

Als we ons gesprek afronden, valt Marlies opeens even stil. “Ik weet nog zo goed dat ik de nacht dat ik mijn opleiding afrondde niet kon slapen. Het diploma lag op mijn nachtkastje en mijn hoofd liep over met ideeën over mijn website, de kinderen die ik ging helpen en de toekomst van mijn praktijk. Het was een gevoel van opwinding gemengd met onzekerheid: durf ik dit wel uit te voeren, kan ik wel starten? Ik ben erin gedoken en ik heb het allemaal gewoon gedaan. Mijn zelfvertrouwen was altijd groter dan mijn onzekerheid. Het heeft me zoveel moois gebracht. Dát wil ik voor iedere coach in Nederland.”

 

Dankjewel, lieve Wendy! Voor het fijne gesprek, de scherpe vragen en het zo mooi verwoorden van het geheel.

 

 

Enneh, wil jij ook die succespraktijk neerzetten? Maandag 25 maar start de driedaagse Van droom naar praktijk. Meer weten? Kijk dan op mijn website of mail me even. Kijken we of dit een handige stap voor je is. Weet je welkom!

 

Zo’n 9 jaar geleden liep ik, net als in de film, met een doos spullen het Poortgebouw in Leiden uit. Niet langer in loondienst, maar zelfstandig ondernemer. NU ging het gebeuren. Ik zag mijzelf volledig mijn eigen agenda bepalen. Een perfecte balans tussen werk en kids. Niemand die in mijn nek zou hijgen. Nooit meer projecten uitvoeren waar ik het niet 100% mee eens was. Alleen nog maar dingen doen waar ik volledig achterstond. Leuk, leuk, leuk.

 

Kortom, ik liep mijn vrijheid tegemoet.

 

En in de eerste periode ging het ook zo. De kids gingen niet langer naar de opvang want he, moeders kon haar agenda daarop aanpassen. Ik zette met al mijn enthousiasme mijn bedrijf op. Tussen 9 en 3. Prima geregeld.

 

Totdat…

Totdat die eerste klanten kwamen. En ik ontdekte dat mijn tijd wel heel erg beperkt was zo. Want ja, de kids hadden ook studiedagen, roostervrij en vakanties.

 

En natuurlijk had ik daar vooraf over nagedacht. Maar in de praktijk bleek het toch allemaal iets minder vanzelf en soepeltjes te regelen dan ik had gepland.

 

Ik had minder tijd dan ooit

In al mijn enthousiasme, want ik moest en zou mijn praktijk tot een succes maken, ging ik precies dat doen wat ik al jaren deed: tandje erbij. Gewoon wat eerder opstaan, ’s avonds als de kids op bed lagen laptop open. En uiteraard kon ik in het weekend ook nog wel wat doen. Boodschappen doen, was wegwerken, huis schoonhouden? Uh, ja, dat moest ergens tussendoor gebeuren. En oh ja, de hele administratie rondom mijn praktijk, de verplichte intervisie en supervisie voor de beroepsvereniging, bijscholing… ook dat nog.

 

Ik had minder tijd dan ooit…

 

Ik verviel dus in mijn oude overlevingsmechanisme: harder werken. Nog harder. En gewoon nog een beetje harder. Thuis opgejaagd. Rennen van en naar de praktijk. Mijn klanten voorop.

 

En hoewel mijn gezin mij het voor de volle 100% gunde dat ik mijn prioriteiten even elders had liggen, ging het knagen. “Dit is toch niet wat ik wilde?”

 

De praktijk liep als een tierelier

Toch ging ik zo jaren door. Ik zette het ene project na het andere op. Had op een gegeven moment 5 websites voor al die projecten. De praktijk liep als een tierelier. En mijn omzet was navenant.

 

Niets te klagen dus, zou je zeggen. Menig collega vroeg mij hoe ik het voor elkaar kreeg om in relatief korte tijd een goedlopend bedrijf neer te zetten. En ik dacht alleen maar: “Logisch toch? Gewoon doen wat je te doen hebt. En doordouwen.”

 

Hoe zou het zijn als ik volledig stil zou vallen?

Tot ik op een dag de deur uitging voor een rondje hardlopen. Net voordat ik vertrok, hoorde ik mijn zoon zeggen dat het maar door en door ging. Nooit pauze, nooit even niets. Hij zat op dat moment in de brugklas en realiseerde zich dat het echte werken was begonnen op school.

 

Ik schrok: “Hoe kan het dat mijn (toen) 12-jarige dat nu al zegt? Dit is precies waar ik al mijn hele leven mee worstel. Gaat hij hetzelfde ervaren als ik? Dat wil ik niet!”

 

Ik ging de deur uit, liep rustig richting park. Daar zou ik mijn hardloopmaatje treffen. Bijna daar aangekomen dacht ik: “Ik moet een voorbeeld geven aan mijn kinderen. Hoe zou het voor mijn kinderen zijn als ik eens volledig stil zou vallen?”

 

En toen, ja het klinkt misschien te vaag voor woorden, gebeurde precies dat.

 

Ik viel flauw. Bam, weg was ik.

 

Een afschuwelijke wake-up call natuurlijk.

 

In de weken daarna besefte ik dat het anders moest. Voor mijzelf maar ook zeker voor mijn kids.

 

Aan het roer

En ik richtte mijn bedrijf opnieuw in. Werkte niet meer in de avond. Bepaalde nog scherper met welke klanten ik wilde werken, en alle andere aanmeldingen verwees ik door naar een collega. Schrapte 1 dag. Koos een aantal dingen om uit te besteden, zowel thuis als in de praktijk. Ging nee zeggen op projecten die ik ‘wel ok’ vond, en koos degene waar mijn vlammetje echt van ging branden. En misschien nog wel het allerbelangrijkst: ik onderzocht waar mijn drang om maar steeds dat tandje bij te zetten vandaan kwam. En ontdekte dat ik diep van binnen zo bang was te falen, niet goed genoeg te zijn, te dom, etc. Dat ik dus maar door en door ging om het tegendeel te bewijzen. Werk aan de winkel dus!

 

Inmiddels zijn we een paar jaar verder. Ik heb dat bereikt dat ik wilde: die vrijheid van het ondernemen. Van tijd tot tijd heel hard werken. En van tijd tot tijd heel veel ontspannen. En vooral dat doen waar ik heel blij van word. Ik sta aan het roer!

 

En zie ik bij veel van mijn klanten hetzelfde gebeuren. En daarom vertel ik dit verhaal.

 

Want een eigen praktijk geeft je de vrijheid waar je naar verlangt. Maar dat gaat niet vanzelf. Dus iedere coach wil ik vanuit de grond van mijn hart adviseren:

 

  • Bepaal heel nauwkeurig met wie je wilt werken, waar jouw vlammetje harder van gaat branden en durf daarvoor te kiezen! En doe dit niet eenmalig, maar bijvoorbeeld 1 x in het half jaar. Zorg ervoor dat je vele malen meer energie krijgt van je bedrijf dan dat het kost.
  • Besteed vanaf dag 1 dingen uit waar je zelf op leegloopt, niet goed in bent of gewoon meer tijd voor nodig hebt dan een ander die van die taken juist heel blij wordt. Denk aan je boekhouding, het bouwen en/of onderhouden van je website, het inrichten van allerlei technische zaken, etc.
  • Blijf baas over je eigen agenda. Zeker voor de kindercoaches een ontzettende uitdaging. Want wil je beide ouders spreken, dan sturen klanten al snel aan op de avond. En veel ouders hebben liefst dat hun kind na schooltijd komt. En zo zit jij al heel snel te werken op tijden die voor hen heel lief, maar voor jou niet altijd even goed zijn. Toen ik een online agenda inrichtte waar ouders zelf konden plannen, viel er een last van mijn schouders. Geen gesoebat meer, er was plek waar er plek was. En verder niet.
  • Kijk met regelmaat in de spiegel: wat zeg ik tegen mijzelf, wat heb ik mijzelf wijsgemaakt, welke miepgedachten plagen mij? Kortom, welke belemmerende overtuigingen zorgen ervoor dat ik niet het leven leid dat ik wil leiden? Dat dingen mij meer energie kosten dan nodig is? En zoek daar dan begeleiding op. Want door, door, door, DAT is een recept voor burn-out. Niet die praktijk.

 

Enneh, ik ken ook de voorbeelden van coaches die hun praktijk juist niet lekker van de grond krijgen omdat ze verzanden in al hun onzekerheden, liefst alles zelf blijven doen en privé altijd op alles voorrang geven waardoor ze misschien juist te weinig focus op het bedrijf weten te leggen. Maar dat is voor een andere keer…. 😉

 

 

“Het cliché: waar de ene deur sluit, gaat de ander open, is echt waar. Misschien dat ik hiermee andere coaches kan inspireren.”

 

Danielle van den Burg, Hartenwijs Kindercoachpraktijk, reageert hiermee op mijn blogreeks. Ze blijkt ook nog eens brusjescoach te zijn. En in Leiden te zitten (ik woon zelf in Leiden en dacht daar elke coach te kennen, maar niet dus). Genoeg reden om haar te bevragen. Want hoe komt een beleidsadviseur bij de Immigratie en Naturalisatiedienst tot een overstap naar kindercoaching?

 

Ik wilde kinderarts worden, maar ik was waardeloos slecht in alle exacte vakken

“Die droom voert eigenlijk heel ver terug. Ik wilde altijd al met kinderen werken. Kinderarts worden, dat zag ik helemaal voor me. Maar, ik was echt waardeloos slecht in alle exacte vakken. Dus ging ik geschiedenis doen.”

 

Waar ligt mijn hart?

Toen Danielle jaren later te maken kreeg met een reorganisatietraject kwam de vraag weer naar boven: “Wat wil ik nu echt, wat kan ik en waar ligt mijn hart? En toen kwamen de kinderen weer op. Ik ben een kindercoachopleiding gaan doen en startte direct daarna mijn praktijk. En dat is vandaag 3 jaar geleden.”

 

Helemaal klopt dit niet, blijkt later in ons gesprek. Want Danielle kon niet wachten tot het afronden van haar opleiding. Zij startte al met haar eerste klanten voordat zij haar diploma in handen had en een bezoekje aan de Kamer van Koophandel bracht.

 

Met de veiligheid van een vaste baan bouwen

“Ik heb nooit zonder klanten gezeten. Ook in het allereerste begin niet. Ik deed het coachen de eerste twee jaar nog naast mijn vaste baan. Met de veiligheid van die vaste baan, eerst 4 dagen, daarna 3, ben ik gaan bouwen aan mijn eigen praktijk. Op een gegeven moment ging het niet meer. Ik was ook de avonden en in het weekend aan het werk. Toen ben ik vol voor mijn praktijk gegaan.”

 

Danielle was vanaf dag een actief op Facebook, kreeg al snel aanvragen via FB-messenger. En het laatste jaar is zij veel bezig met instagram. Zij investeerde in een goede website. Schreef haar teksten. Vroeg aan ouders wat aansprak. En liet haar website bouwen: “Ik dacht, dat moet ik uit handen geven. Beter er in te investeren dan zelf aan te modderen.”

 

Verder gaat zij, naar eigen zeggen, niet zo veel de boer op. “Uiteindelijk als het gaat lopen, dan gaat het viavia. Op het schoolplein.”

 

Je groeit zelf mee

En zo groeide haar praktijk Hartenwijs Kindercoaching, waar zij kinderen en pubers en hun ouders helpt hun eigen kracht, hun eigen kwaliteiten, hun eigen unieke ik te vinden. “Ik merk dat de focus in de loop van de tijd verschuift. Mijn oudste is nu een puber. In de praktijk krijg ik ook steeds meer pubers, terwijl ik daar in het begin helemaal niet zo veel mee had. Je groeit er dus in mee.”

 

Een vergeten groep kinderen

Danielle heeft drie kinderen, waarvan de middelste autisme heeft. Zij liep er altijd tegenaan dat er wel veel begeleiding was voor kinderen met autisme, maar niet voor de broers en zussen. Met alle bezuinigingen van de afgelopen jaren is de begeleiding die er was veelal wegbezuinigd. Dus daar is een enorm gat gevallen.: “Daarom ben ik het zelf gaan doen. Dit is echt een vergeten groep kinderen. Deze kinderen cijferen zichzelf weg. Er is dus heel veel behoefte aan begeleiding.”

 

Laat de kans niet voorbijgaan omdat je onzeker bent over geld

Danielle bruist van de energie. Niets is haar te gek. Hoewel ze de financiële kant echt wel eens spannend vindt, heeft zij vooral vertrouwen. Hoe doet zij dat?

 

“Ik heb het geluk dat ik een man naast mij hebt die mij steunt. ‘Als hier jouw hart ligt, doe het dan, laat de kans niet voorbijgaan omdat je onzeker bent over geld.’ Het helpt ook dat ik weet dat ik ook wel met wat minder kan. En verder is het gewoon doen. En genieten van wat je doet. Het voelt nooit alsof ik naar mijn werk ga. Ik word ’s ochtends wakker, huppakkee, het is alleen maar leuk. Ik geniet ervan om die kinderen weer op de rit te krijgen. Meestal is 6 sessies genoeg. Zo snel verandering zien, een kind weer zien groeien. Daar kan ik alleen maar van genieten.”

 

Ik ben gewoon heel eigenwijs

Danielle verzamelt wel mensen om zich heen om te sparren. Maar een beroepsvereniging of samenwerking met de gemeente, daar doet ze niet aan: “Ik ben gewoon heel eigenwijs. Ik doe echt mijn eigen ding. En voor de ouders in mijn praktijk is het nog nooit een probleem geweest dat ik niet word vergoed.”

 

De succes-TIPS! van Danielle

Welke tips heeft Danielle voor andere coaches?

  • Zoek een business buddy, of stap in een mastermind groep. Zoek mensen op die in hetzelfde schuitje zitten als jij waar je mee kunt sparren. Die weten waar je het over hebt. Waar je al je vragen kunt voorleggen.
  • Vertrouw op jezelf. Vertrouw erop dat het gaat lopen. Want zodra je dat vertrouwen niet hebt, dan gaat het ook echt niet gebeuren.
  • Geef het de tijd. Soms lijkt het alsof het niet gaat lukken. Maar vaak ben je eerst aan het zaaien voordat je kunt oogsten. Het moet groeien.
  • Ga niet de een na de andere opleiding doen. Vertrouw op je eigen ervaring, kennis en kunde. En doe het gewoon.
  • Trek je eigen plan. Door vooral wat je leuk vindt, en volg daarbij je eigen hart.
  • Doe wat je gevoel je ingeeft, en ga daar niet te veel over nadenken. Zodra je in dat hoofd zit, dan komt het meestal niet goed. Dus, doe het gewoon.

 

 

Tot slot heeft Danielle nog twee boekentips: “De eigenwijsheid van het kind. Dat is mijn bijbel. Daar heb ik al zoveel kinderen mee geholpen. Een boek met mooie, heel bijzondere visualisaties. En de helende gedichten van Carola de Koning. En vertrouw verder op jezelf, en doe wat er in je opkomt!”

 

 

Ik hoop dat het verhaal van Danielle je heeft geïnspireerd. En, heb je vragen? Reageer dan gerust. Dat kan onder dit bericht of via: info@jouwsuccespraktijk.nl of 06 43 40 86 81.

 

Ik hoor graag van je!

 

Marlies van der Hout, Jouw succes-PRAKTIJK!