Ik struin door mijn agenda en zie het alweer… het duurt nog even voordat ik een vrije dag voor mezelf kan inplannen. Een dagje thuiswerken zit er voorlopig ook niet in. En hoewel mijn werk het BESTE en GAAFSTE werk ‘ever’ is, moet ik hier ook even van zuchten…

 

Onze oven heeft het namelijk begeven, en er moet dus een reparateur langskomen. Wanneer dan?

Ik wil dat ene kleed bestellen, maar dat past niet door de brievenbus dus moet er iemand thuis blijven om het in ontvangst te nemen. Wanneer dan?

Eigenlijk wil ik voordat we eind augustus op vakantie zijn nog ergens een lang weekend met de kids gaan kamperen. Wanneer dan?

Ik wil deze zomer zo vaak mogelijk in dat buitenbad liggen, mijn conditie op peil brengen. Wanneer dan?

En, ik heb een geniaal idee voor een geweldig nieuw product dat ik graag wil uitrollen. Again: wanneer dan?

 

 

Klinkt dat bekend?

Maak je geen zorgen. Ik heb gelijk fikse actie ondernomen. Mijn agenda onder handen genomen. De regie teruggepakt. Dus al die acties hierboven… dat komt allemaal goed. Maar toch. Als ik heel eerlijk ben. Dan is plannen, en dan vooral het plannen van vrije tijd voor mijzelf, niet mijn sterkste kant. Gewoon niet. Administratie trouwens ook niet, maar daar gaat dit verhaal nu even niet over.

 

 

En ik zie hetzelfde bij veel van mijn klanten gebeuren. Er is altijd wel iets dat belangrijker is dan jijzelf bent. Je partner. Je kids. Hun agenda. Zelf kom je op de laatste plaats. En op die allerallerallerallerlaatste plaats, na het hoognodige dat je voor jezelf doet om ‘te overleven’ (ja, ik houd soms van een beetje drama), komt je business.

 

Passie vervliegt in de chaos van alle ballen die je in de lucht te houden hebt

Die praktijk van je. Die droom. Om zo veel mogelijk kids te helpen naar een leven vol zelfvertrouwen. Hun ouders te ondersteunen. Die praktijk waarin je dat doet waar je vlammetje harder van gaat branden. Die praktijk die je dus – vaak onbewust – niet de kans geeft om echt van de grond te komen omdat er altijd iets anders is dat eerst je aandacht vraagt.

 

En dat vind ik zo ontzettend zonde. Sta je dan met al je passie. In no-time vervlogen. Onvindbaar geworden in de chaos van ballen die je in de lucht te houden hebt. En dan hoor ik je al denken: ‘Ik wil zo graag, maar HOE DAN?’

 

De grote droom- en doedag

Hoe zou het zijn als je jezelf een dag in je agenda gunt waar je een enorm kruis doorheen zet. En dat je die dag dan maar aan 1 ding besteedt, en dat is je praktijk.

 

Die dag ga je ergens heen waar je niet gestoord kunt worden. En je zet je telefoon UIT.

 

Die dag besteed je aan mijmeren, dromen. Vrijuit. Hoe ziet jouw ideale praktijk eruit? Hoe ziet een ideale dag in je praktijk eruit? Laat je niet in de luren leggen door allerlei ‘ja maars’ die direct naar boven zullen komen. Eerst dromen. Alsof ALLES mogelijk is!

 

En als je dat gedaan hebt, dan ga je kijken welke stappen je hebt te zetten om daar te komen. Maak die stappen zo klein mogelijk. Zet ze ook uit in de tijd. Plan direct in je agenda wanneer je wat gaat doen. Heel concreet.

 

Zorg ervoor dat het goed blijft voelen. Dat je weet, niet alleen met je hoofd maar ook met je buik, dat dit haalbaar is. En fun.

 

Soms is het tijd om te delegeren!

En dan bespreek je je doel EN je planning met het thuisfront. Wat heb je nodig van je partner en van je kids om die planning ten uitvoer te brengen? En ja, dan is het dus ook tijd om taken te delegeren. Zodat jij niet altijd automatisch degene bent die thuis moet blijven als er een bezorger of reparateur langs moet komen.

 

En dan: go!

 

Het enige dat je dan hoeft te doen is jezelf aan je afspraken met jezelf houden. Ik weet het, dat is vaak een fikse uitdaging maar wel de enige manier om die succespraktijk van je te bouwen.

 

Dus, wanneer plan jij jouw grote droom- en doedag?

 

 

“Marlies, je hebt 3,09 km gelopen”, aldus Ilse. Mijn lieve Belgische business buddy en aanjager voor een hardlooprondje vanochtend. Ik hoor de trots in haar stem. En ik denk ‘Djezus Marlies, dat gaat nergens over’. Dat duurt een paar seconden, en dan neemt de tevredenheid het direct over. Dat heb ik maar mooi weer gedaan. Door het Kroller Muller Park. Prachtige omgeving. En voor het eerst dus weer 3 km aan een stuk, zonder pauzes, sinds mijn enkelblessure.

 

‘Vroeger’ liep ik veel hard. Heel veel. Niet snel, op mijn gemakje. Maar ik tikte zo een kilometer of 40 per week weg. Op een zondagochtend rende ik gerust in mijn eentje een halve-marathonafstand. Heerlijk meditatief vond ik dat. Op de cadans van mijn ademhaling loste ik al mijmerend en van de omgeving genietend allerlei (business)problemen op. En als ik samenliep met mijn toenmalige maatje, dan bedachten we 7-gangen kerstmenu’s tijdens het lopen. Met dat soort afstanden hadden we daar immers alle tijd voor.

 

Niet vanzelf maar wel makkelijker

Die halve marathon liep ik niet zomaar in een keer. Ooit, in mijn studententijd had ik bedacht dat ik ging hardlopen. En dat viel me zwaar. Eigenlijk had ik al besloten dat het niks voor mij was. Manlief (toen nog gewoon mijn vriendje) rende rondjes om mij heen terwijl ik liep te puffen en zweten. En zei dan: ‘Marlies van 0 naar 2 km is het zwaarst. Van 2 naar 4 is makkelijker. En van 4 naar 8 weer makkelijker.’

 

Voordat ik die eerste 2 km had gehaald vond ik dat hij poep praatte. Hij rende al zijn hele leven, dus voor hem was het makkelijk. Maar toen ik langzaam naar die 4 ging, en later naar die 8, en uiteindelijk dus op die halve marathon uitkwam, moest ik hem gelijk geven. Het ging steeds makkelijker. Niet vanzelf, maar wel makkelijker.

 

Even goed stretchen maar niet te veel

Daar houd ik mij nu vanochtend ook maar aan vast. Sinds mijn enkelgedoe in februari heb ik vandaag voor de 4keer gelopen. De eerste keer 2 keer 6 minuten. De tweede keer 2 keer 10 minuten. De derde keer 5 keer 5 minuten. En vandaag die 3 kilometer achter elkaar. En van hieruit wordt het weer alleen maar makkelijker. Dat voel ik.

 

Dat is ook de grote sleutel in mijn business. Stap voor stap. Rustig opbouwen. Groots dromen en van daaruit kleine stappen bepalen. Stappen die te overzien zijn. Haalbaar. Met net genoeg uitdaging om mezelf even goed te stretchen. Maar niet te veel.

 

Eerste hulp bij hobbels in de weg

Kom ik dan hobbels tegen op mijn weg, dan vertraag ik even. Maak soms pas op de plaats. Bepaal mijn route en start weer op.

 

Ik verzamel maatjes om mij heen die mij aanmoedigen. Een coach die mij al vele stappen verder ziet dan ik mijzelf nog kan zien. Zij droomt met mij mee. Groots. En dan maak ik het weer kleiner. Overzichtelijk en do-able.

 

Ik kom er!

En zo kom ik altijd waar ik zijn wil. Niet altijd de directe route. Niet altijd de snelste weg. Maar ik kom er.

 

Stap voor stap. Klein succesje op klein succesje. En al die kleine succesjes bij elkaar. Amai! Dat levert grootste dingen op. Vaak vele malen verder dan ik in eerste instantie had durven dromen.

 

 

 

 

 

 

15 jaar geleden, rond een uur of 11 ‘s avonds. Voorzichtig vroeg ik mijn man: ‘Ben je er klaar voor?’ En toen biechtte ik op dat ik al een paar uur weeën had. Het was zover. De andere ochtend, 24 juni 2004, werd hij geboren: onze Finn. Wat een genot (dat hij er was, want hij was natuurlijk de mooiste, ondanks het door de vacuümpomp zwaar vervormde koppie), en wat een hel (bevallen zou nooit mijn hobby worden, dat was zeker).

 

Vandaag kijk ik terug op de afgelopen 15 jaar. En jeetje, wat is er veel veranderd in die tijd. Ik denk aan een uitspraak die ik van de week ergens las: ‘We onderschatten wat we kunnen bereiken op de lange termijn.’

 

Ik had zo’n gruwelijke hekel aan die vraag: waar zie jij jezelf staan over 5 jaar?

Weet je, met lange-termijnplannen heb ik mij nooit zo beziggehouden. Als ik terugdenk aan al die sollicitaties vroeger waarin de geijkte vragen werden gesteld: Wat zijn je sterke kanten? Wat zijn je valkuilen? Waar zie jij jezelf staan over 5 jaar, over 10 jaar, 15 jaar?

 

Ik had echt zo’n ontzettend gruwelijke hekel aan die laatste vraag! Wist ik veel! Ik was gewoon bezig met het hier en nu. NU dingen doen waar ik blij van word. NU ontdekken wat ik kan. NU groeien naar iets dat ik nog leuker zou kunnen vinden. Groeien in een moment niet te ver weg van NU.

 

Hoe moet dat dan met die rijdende trein?

Enerzijds had ik echt werkelijk geen idee wat ik in een periode van 5 jaar voor mij zag. Anderzijds wilde ik ook nooit te ver vooruitplannen. Het idee alleen al dat ik dan vast zou zitten aan een plan. Een plan waar je dan niet van af kunt wijken. Dat ervoor zorgt dat je die rijdende trein met een geweldige kans voorbij laat gaan. Want het past nu eenmaal niet in je visie en in dat 5-jarenplan. Brrr, het idee alleen al.

 

Ik zei wat iedereen wilde horen

Ik durfde dat nooit zo hardop te zeggen. Want dat betekende natuurlijk (in mijn ogen) dat ik niet ambitieus genoeg was. Waarschijnlijk ook niet slim genoeg. Dus bedacht ik groots en meeslepende meerjarenplannen om (potentiele) werkgevers te laten horen wat ze wilden horen. Als ik daaraan terugdenk, afschuwelijk eigenlijk.

 

Korte-termijndromen en korte-termijnplannen

Intussen weet ik beter. Ik weet nu dat mijn dromen stap voor stap komen. Een heleboel kortere-termijndromen achter elkaar dus eigenlijk. Met de daarbij horende kortere-termijnplannen.

 

En dat werkt als een tierelier. Ja, ik heb wel een idee van waar ik aan het eind van een jaar wil staan. Absoluut. Maar het bijbehorende plan beslaat bij mij nooit langer dan een half jaar. Sterker nog, ik maak in november/december een plan voor januari tot aan de zomervakantie. En in juni/juli maak ik een plan voor na mijn zomervakantie tot en met december. Heerlijk overzichtelijk. Een goede rode draad waarlangs ik al mijn activiteiten en geniale ideeën kan leggen. Zodat ik niet van het een naar het ander zwalk als een kip zonder kop. En tegelijkertijd meer dan genoeg ruimte heb om op rijdende treinen te springen. Dat past mij prima.

 

Lekker visualiseren

Ik leg zo min mogelijk vast in woorden. Vison boards, succes-COLLAGES. Lekker visualiseren die hap. De praktische weerslag daarvan komt direct in mijn agenda, welke trainingen plan ik voor wanneer in. En, wat betekent dit voor mijn social-media posts en andere marketingactiviteiten. En daarna? Go with the flow. Yep, het spijt me, iets met flow. Klinkt gelijk wollig, zweverig en zeker niet-concreet. Het blijkt wel de succesformule te zijn van mijn business. Dus zo gek is het nog niet, toch?

 

Zo had ik trouwens 15 jaar geleden ook niet kunnen bedenken dat ik nu een eigen magazine had geschreven, online gelanceerd en inmiddels ook gedrukt uitgebracht. ‘In gesprek met 10 geweldige kindercoaches’, het magazine dat elke kindercoach gelezen moet hebben. Ik heb hierin 10 geweldige kindercoaches geïnterviewd. Over hun ondernemersreis, hun struggles en hun successen. Nog niet gelezen? Download het dan snel. Liever de druk bestellen? Mail mij dan op [email protected]

 

 

 

 

 

 

Is dit dezelfde vrouw? Ik kijk nog een keer. Jeetje, ja!

 

We hebben elkaar ruim een jaar niet gezien. Ze volgde in een kort tijdsbestek twee workshops bij mij, en wij spraken elkaar over haar onzekerheid en haar perfectionisme. Daarna bleven wij elkaar volgen via social media. Ik zag haar ontwikkeling, stap voor stap. Sterker, opener, zichtbaarder.

 

Vanochtend loop ik haar tegen het lijf. Ik moet twee keer kijken. Ja, dit is dezelfde vrouw. Nieuw, kek kapsel. Kleurige kleding. Stralende ogen. Ik kijk nog een keer en hoor mijzelf zeggen: ‘Jeetje, wat zie JIJ er goed uit. Je bent ineens volwassen geworden.’

 

We babbelen wat over haar praktijk. Dat er verandering op komst is, dat had ik op social media al tussen de regels door gelezen. Het plaatje klopt. Zij EN haar praktijk zijn in dat jaar dat wij elkaar niet zagen uitgegroeid tot de beste versie van zichzelf. Hoe gaaf is dat!

 

Had zij dat een jaar geleden kunnen bedenken? Nee!

Had zij dit een jaar geleden durven dromen? Ik durf te beweren van niet.

 

Zij is echt geen uitzondering

In het afgelopen jaar heeft zij keihard gewerkt aan zichzelf. Wat betekent dat perfectionisme van mij? Welk deel mag ik laten varen, en welk deel kan ik juist inzetten? Wetende dat de rest dan ‘vanzelf’ zou komen. En ze kreeg gelijk. Haar praktijk staat als een huis, en zijzelf ook.

 

Met die onzekerheid en dat perfectionisme is zij echt geen uitzondering onder de (startende) kindercoaches. Wel is zij een van de weinigen die er open over was, zich realiseerde dat ze daar iets te doen had EN dat vervolgens ook deed.

 

Het geheim

Het geheim zit hem erin, jezelf, je kwaliteiten, je valkuilen en je miepgedachten beter te leren kennen. Inzicht te krijgen in ‘hoe jij werkt’ en in welke miepgedachten jouw groei en die van je praktijk tegenhouden. De kunst is die miepgedachten te lozen. Ze onder ogen te zien, ze te doorgronden en er vervolgens afscheid van te nemen.

 

De ene kant

Vanzelfsprekend is dat niet, blijkt. Want hoe veel kindercoaches zie ik niet die zichzelf volledig vastdraaien in hun eigen miepgedachten. Wel willen, maar uiteindelijk vooral veel banger zijn dan echt willen. Dus dan gebeurt er niets. Zijn zij jarenlang een ‘praktijkje aan het starten’. Zo zonde, want deze kindercoach begon ooit heel gepassioneerd aan haar kindercoachopleiding. En ik weet zeker, er zitten meer dan genoeg ouders en kinderen op haar begeleiding te wachten.

 

De andere kant

De andere kant is er ook: doordouwen en gewoon doen. Heel stoer en gaaf. En het brengt je waarschijnlijk ook ver. Maar het is niet altijd de meest handige oplossing. Want als je altijd tegen je eigen onzekerheden in zit te beuken, dan kost dat ontzettend veel energie. Een recept voor burn-out zeg ik ook wel. En dat is wel het laatste dat je wilt, toch?

 

Zorg dat je staat als een huis

Kies dus de gulden middenweg. Wees je bewust van je miepgedachten. Werk aan jezelf. Loos die miepgedachten. Zorg dat je staat als een huis. Dan kun je op dat fundament je praktijk opbouwen. Stevig.

 

En als het dan eens spannend is, beoordeel dan voor jezelf: Mag ik nu even doordouwen in de wetenschap dat zelfvertrouwen met terugwerkende kracht komt? Of heb ik hier eerst iets op te lossen om deze stap daarna alsnog te kunnen zetten, vanuit vertrouwen?

 

Zul je zien waar jij over een jaar staat!

 

 

Wil jij weten wat jou tegenhoudt? Dan neem ik je graag mee in de wondere wereld van de miepgedachten tijdens mijn High tea succes-BOOST jezelf!  Onder het genot van een high tea geef ik een korte workshop. Na een heleboel ‘aha’-momenten ga je aan het eind van de middag naar huis met inspiratie, motivatie, vertrouwen en een aantal praktische tools. Lijkt je dat wat?

 

  • Vrijdag 21 juni
  • 14 — tot 16.00 uur
  • Bij Jouw succes-PRAKTIJK!, Leidseweg 33 in Voorschoten
  • Kosten: 30 euro voor de high tea, de workshop is gratis (ik ben die week nl jarig)
  • Aanmelden via [email protected]

 

Let op, ik heb nog 4 plekjes beschikbaar!

 

Weet je welkom!

 

 

Ik steek de weg over, sla rechtsaf het fietspad op. Nu komt de parkeerplaats in zicht. Die lijkt nog redelijk rustig. Een paar meter verder. Ik zie een rij mensen bij de ingang. Een heel lange rij mensen. Ik zucht. Mijn eerste reactie: omdraaien en terug naar huis. Ik zucht nog een keer. En fiets door. De drang om te zwemmen is groter dan de frustratie van het vooruitzicht dat het slalomzwemmen wordt.

 

En dat wordt het. Er is maar een baan in het zwembad die wordt gebruikt voor precies dat: banen zwemmen. De rest van het bad krioelt. Paartjes in omhelzing. Kids die met veel gelach en gejoel het water in springen. Iedereen geniet van het overheerlijke weer. Daarnaast een paar gekken die – net als ik –tussen alle gezelligheid door – proberen hun baantjes te trekken.

 

De ongeschreven wet van de fast lane

Behalve daar in die ene baan. Die baan waar altijd de snelle zwemmers door het water razen. Ik noem dat altijd gekscherend de fast lane. De fast lane, die is niet voor mij met mijn schoolslag. Een schoolslag waarbij mijn hoofd niet eens onder water gaat. De fast lane is voor borst crawlers. Voor vlinderslaggers. Voor snelle Jelles. Het is de ongeschreven wet van zwembad de Vliet.

 

In de fast lane liggen mensen met strakke lijven, speedo badpakken, badmutsen, zwembrilletjes, knijpers op de neus, blokken tussen de benen, een soort pannekoekjes aan de handen en soms zelfs met flippers en droogpak.

 

Daar zwem ik dus niet. Want hoewel ik een speedo badpak draag (God, wat zijn die dingen oncharmant. En jeetje, wat zit dat heerlijk. Maar dat terzijde), voldoe ik in de verste verte niet aan die ‘eisen’.

 

Ik besloot mijn leven te wagen

Na de eerste baantjes wijk ik steeds meer af richting ‘die kant’ van het zwembad. Omdat het in alle drukte daar toch net iets minder druk is. En voordat ik het weet lig in de fast lane. En geniet. Die snelle Jelles die ontwijk ik, of zij ontwijken mij. Dat gaat eigenlijk prima. Ik zwem een tikje sneller dan normaal. Zonder een opgejaagd gevoel.

 

Als ik de kant nader komt een van die snelle Jelles net boven om uit te rusten aan de kant, hij kijkt mij vol aan. Ik zeg half verontschuldigend: ‘Tja, ik besloot mijn leven te wagen in de fast lane!’ Hij kijkt even verbaasd en begint vervolgens keihard te lachen: ‘Ik geef je groot gelijk!’

 

Hoe heerlijk als je de wet schendt

En ik realiseer mij, die ongeschreven wet zit vooral in mijn eigen hoofd. En hoe heerlijk als ik die wet schendt, elke keer weer. Want dit is precies wat ik afgelopen jaren ben gaan doen in mijn business. Altijd net even iets groters, meeslependers en snellers opzoeken dan waar ik zelf op dat moment denk te staan.

 

Mezelf laven aan de ervaring van anderen. Aan de denkwijze van hen die mij zoveel stappen vooruit zijn.

 

En wat dat oplevert

Soms retespannend, want hoor ik daar wel. Dicht ik mezelf niet een te grote (of moet ik zeggen grootse) plek toe. Waan ik mezelf niet verder dan ik ben. Laat ik mezelf dan niet opjutten.

 

En ook supercool want daardoor bereik ik elke weer dingen die ik niet in mezelf had vermoed. Stretch ik mezelf bij tijd en wijle even flink. En groei! Mijn zelfvertrouwen groeit daarin mee. En mijn klanten ook.

 

Best een prima plek dus die fast lane. Ik weet aan welke kant van het bad ik vanaf nu lig. En misschien wordt het ook eens tijd voor dat zwembrilletje. Of badmuts. Een van de twee. Niet te veel gekkigheid in een keer natuurlijk. ?

 

 

 

Doe jij dat ook wel eens? Grootser denken en handelen dan je misschien van nature zou doen? En wat levert het je dan op? Wil je dat met mij delen? En denk je nu? Groots, meeslepend, nee hoor, niet voor mij. Dat is te eng. Daar ben ik niet goed genoeg voor. Dat is voor de ander, maar niet voor mij. En wil je daar vanaf? Kom dan op vrijdag 21 juni naar mijn high tea succes-BOOST jezelf! Want dan gaan we het precies daarover hebben. Die gedachten die je klein maken. Die je tegenhouden. Die gedachten die maken dat je niet bereikt wat je wilt bereiken. En ik vertel je wat je daaraan kunt doen. Onder het genot van een heerlijke high tea. 

Kosten: 30 euro voor de high tea, de workshop is gratis. Mijn cadeau aan jou omdat ik die week jarig ben. Aanmelden via [email protected]

Weet je welkom!

Met ingehouden adem zit ik te kijken. Wat zien ze er prachtig uit op de vloer. Ik kijk naar mijn dochter. Geconcentreerde kop. Ze zet in. Arabier, flikfak, eindigend in kniezit. Ja, die zit. Ze draait, maakt zich klaar voor een heely. Start haar handstand en…. valt terug in plaats van door. Mijn adem stokt. Dit was het dan. Geen Nederlands kampioen dit jaar. Niet omdat ze niet goed genoeg zijn, maar omdat ze een foutje maakt. En dit foutje wordt zwaar aangerekend door de jury. De tweede oefening zal dit niet goed kunnen maken.

 

Dat besef zie ik over haar gezicht schieten. Ze herpakt zich direct, en door. Ik zie dat haar partner het vanuit zijn ooghoek heeft zien gebeuren. Dus ook hij realiseert zich dat het hier ophoudt. Desondanks draaien ze de oefening zonder enige aarzeling vlekkeloos af.

 

Met een mengeling van trots en teleurstelling op hun gezichten zie ik haar en haar partner de vloer afkomen. Ze hebben het geweldig gedaan. En toch strandt het hier.

 

Met opgeheven kop het podium op

Een traan. Van teleurstelling. Van schaamte, want ‘doordat ik een foutje maakte zijn we nu niet door’. Gevolgd door een knuffel van haar partner, ‘maakt niet uit, we doen het toch samen’. Paar keer diep ademhalen voordat ze de tweede oefening doen. Alsof er niets is gebeurd. En met opgeheven kop het podium op. Want de tweede plek is voor hun.

 

Grootse plannen

In de auto op weg naar huis worden grootste plannen gemaakt. Voor volgend seizoen. Namen van indrukwekkende elementen vliegen mij rond de oren.

 

Zijn ze hun verlies vergeten? Nee!

Balen ze niet dan? Jawel!

Maar ze weten ook dat het Nederlands Kampioenschap heel dichtbij was. Er kwam een dom foutje tussendoor. Volgend jaar weer een kans.

 

Glansrijk geslaagd voor de cursus omgaan met teleurstellingen

Ik zie dit vol verbazing en trots aan. Zij 12, hij 17. Wat een veerkracht. Wat een doorzettingsvermogen. Glansrijk geslaagd voor de cursus omgaan met teleurstellingen. Kanjers zijn het. En leuke kanjers bovendien. (Dat ik enigszins bevooroordeeld ben om dat het meisje in dit verhaal mijn dochter is, dat vergeten we voor het gemak. OK?)

 

Het werkt allemaal niet!

Waarom ik dit deel? Hier kan menig volwassene nog wat van leren. Sterker nog, hier kan menig ondernemer nog iets van leren. Hoe vaak ik in gesprekken met (kinder)coaches niet hoor wat er allemaal al geprobeerd is om klanten te krijgen. ‘Maar het werkt allemaal niet.’

 

Als ik dan doorvraag, dan zijn er een paar scholen bezocht. 1x. ‘Ze houden de deur dicht’

 

Dan zijn ze heel actief op social media geweest. Drie maanden lang. ‘Toen ben ik gestopt, ik had geen idee wat ik nog moest posten en het had geen zin’

 

Geadverteerd in het plaatselijke krantje. ‘Weet je hoe duur die advertentie was’

 

Flyers gemaakt. Maar niet verspreid. ‘Want ik weet niet waar ik ze kwijt kan’

 

Een keer een lezing georganiseerd. ‘Ik had geen aanmeldingen, blijkbaar zitten mensen hier niet op te wachten’

 

Het lukt niet, teleurstelling, einde oefening

Marlies, overdrijf je nu niet een beetje? Nee!

 

Tuurlijk, dit geldt niet voor alle kindercoaches. Maar velen die strugglen om klanten te krijgen, proberen iets, het lukt niet, en het idee wordt aan de kant geschoven. Teleurgesteld. Einde oefening.

 

Met deze houding gaat het hem niet worden natuurlijk!

 

Elke nee brengt je dichterbij een ja

Tegen al die coaches zou ik willen uitschreeuwen: probeer het nog een keer! En als het nodig is, nog een keer. En nog een keer. Elke nee brengt je dichterbij een ja. Het enige dat je hoeft te doen is doorzetten. En nog een keer proberen.

 

Gaan met die banaan

En natuurlijk mag je teleurgesteld zijn als je iets geweldigs hebt neergezet en de klanten staan niet direct in drommen voor de deur. Dat herken ik. Overkomt mij ook nog regelmatig.

 

De kunst is even toe te geven aan ‘sippie sippie mokkie mokkie’. Om vervolgens je kin in de lucht te steken. Terug te kijken. Wat ging goed, wat kan beter. En nog een keer proberen. Gaan met die banaan.

 

 

Workshop succes-BOOST jezelf: vrijdag 21 juni. Aanmelden kan via [email protected] Weet je welkom!

 

Jaren terug las ik het boek Master your mindset van Micheal Pilarczyk. En hoewel het mij enerzijds inspireerde, dacht ik tijdens het lezen heel vaak ‘Ja maar voor jou is het makkelijk’. Hij kon 2 jaar (ik weet niet meer of het echt 2 jaar was, misschien was het wel 6 maanden) op een boot gaan zitten ergens voor de kust van een warm oord om te mediteren en zijn mijmeringen om te zetten in een boek, zonder dat er een boterham minder gegeten hoefde te worden. Hij dit, hij dat. Ik vond oprecht dat hij makkelijk praten had, voor hem was nu eenmaal alles makkelijker.

 

Ik wilde er niet aan

En terwijl ik dat dacht, wist ik dat ik in de weerstand zat. Dat dat alles zei over mij, over mijn mindset, precies daarover waar dat boek dus over gaat. Maar daar wilde ik natuurlijk niet aan. Want dan werd het ingewikkeld. Want als het in mij zit, dan moet IK er iets mee. En WAT dan? HOE dan? Neeeee, laten we dat maar niet doen.

 

Dat hield ik natuurlijk niet lang vol. Want ook ik had mijn dromen. Meer voldoening, minder stress. Makkelijker leven. Een leuker leven. Ik wilde mijn business omgooien. Ik wilde groeien. Niet omdat ik major omzetten in gedachten had. Maar omdat ik na jarenlang veel te hard werken voor heel weinig, iets minder hard wilde werken voor hetzelfde of liefst iets meer.

 

Ik liep keihard tegen de lamp

En toen liep ik tegen de lamp. Oeroude overtuigingen lieten mij geloven dat een makkelijker en leuker leven vooral voor de ander maar niet voor mij weggelegd zou zijn. Dat je alleen ruimer in je jasje kunt zitten door keihard te werken. En dat dat keihard werken mij heel veel stress oplevert. Dat ik bovendien een gezin heb dat op mij leunt. En ik kan het toch niet maken om… En wat zouden die en die er wel niet van vinden? Tel daar nog deze bij op:

 

‘Ben ik wel goed genoeg?’

‘Wie ben ik om…’

‘Ja maar, ik heb eigenlijk geen geld.’

‘Wat als het niet lukt, dan heb ik zoveel tijd en geld geïnvesteerd.’

‘Straks bedenk ik me dat dit het toch niet is.’

‘Zou het niet meer rust geven voor alles en iedereen als ik gewoon meer thuis was met de kinderen?’

‘Zit er wel iemand op mij te wachten?’

 

Er was een fikse shift nodig

Je begrijpt, dat ging hem niet worden. Er was een fikse shift nodig.  Nu heb ik 1 geluk, ik ben niet vies van hard werken. Nooit geweest. Dus toen ik eenmaal had geaccepteerd (en geloof mij dat ging niet zonder slag of stoot) dat IK in actie moest komen, en dat IK iets aan mijn denken en mijn houding moest veranderen… toen kon ik die shift maken.

 

Toen kon ik gaan voelen dat ik elke dag de keuze heb. Hoe ik tegen het leven aan wil kijken. Of ik obstakels of mogelijkheden zie. Of ik bij de pakken neer ga zitten na WEER een teleurstelling of dat ik het nog een keer probeer. Of ik blijf hangen in dingen die niet werken of niet goed voelen, of dat ik het over een andere boeg gooi. Of ik mezelf in een keurslijf zet, of dat ik de vrijheid die met het zelfstandig ondernemen gepaard gaat pak. Of ik blijf doen wat ik altijd deed, of dat ik investeer – of dat nou tijd, energie of geld is – in mijzelf en mijn bedrijf. Of ik mijzelf vastzet in angst, of dat ik risico’s neem, niet wetende wat het mij zal opleveren maar wow wie weet wat het KAN opleveren.

 

De resultaten zijn ongekend

En wat dat oplevert. Wow! Als ik terugkijk naar 10 jaar geleden, bibberend en bevend aan de start van mijn kindercoachpraktijk, dan had ik echt, echt, echt nooit kunnen dromen dat ik nu andere kindercoaches zou begeleiden.

Als ik terugkijk naar nog geen 2 jaar geleden… zelfde verhaal. Ik zag mezelf al wel andere coaches begeleiden maar niet in groepstrainingen. Ik zeg mijzelf ook nog niet die facebook lives doen, scherpe blogs schrijven, op een podium spreken voor ruim 200 ondernemers, online trainingen geven en daarmee superveel waarde geven en een echt verschil maken voor de ander. Nee, dat deden de grote, de echte professionals, toch?.. en ik nu ook!

Sterker nog, als ik kijk waar ik vorige maand stond, dan zie ik vandaag dat ik weer enorme stappen heb gemaakt. En ik weet dat dit nooit was gebeurd als ik me had laten tegenhouden door mijn angsten en overtuigingen of door alle teleurstellingen die ook op mijn pad kwamen en komen. Elke keer weer.

 

Ja, maar jij…

Inmiddels krijg ik ook vaak te horen ‘Ja, maar jij…’ En vul maar in wat daarachter staat. Ik heb er al zo veel voorbij horen komen. Ja, maar jij:

 

  • Hebt al een keer een goedlopende praktijk opgezet
  • Bent al 9 jaar zelfstandig
  • Hebt je kids al op de middelbare school
  • Hebt een man die jou aan alle kanten steunt
  • Schrijft zo makkelijk
  • Durft alles
  • Hebt een ijzeren discipline
  • Weet jezelf te motiveren
  • En ga zo nog maar even door

 

Best leuk hoor om te horen hoe er naar mij wordt gekeken. Is deels namelijk best een compliment. Maar, hoor eens wat je zegt! Wat ga je uit de weg? Denk je echt dat het voor die ander zoveel makkelijker is? Of heb je zelf iets te doen. Wil je nou een goedlopende praktijk neerzetten of niet? Een beetje willen, dat is geen willen. Met een beetje willen kom je er niet. Een beetje willen brengt je nog geen stap verder. Je wilt het, of je wilt het niet. Waar kies jij voor? Het begint namelijk allemaal met een keuze.

 

Ben jij klaar voor die keuze, maar weet je nog niet hoe? Weet jij dat je jezelf tegenhoudt en ben je er klaar voor JEZELF tot DE succesfactor van je praktijk te maken? Kom dan naar de workshop succes-BOOST jezelf! Deze workshop wil ik al tijden geven, en nu is het tijd. Op vrijdag 21 juni. Onder genot van een high-tea omdat ik die week jarig ben. We maken er een feestje van! Je vindt dit aanbod niet op mijn website, dus meld je aan via: [email protected] (Ik heb plaats voor maximaal 8, dus claim snel je plekje)

 

 

 

 

 

‘Wat een leuke vrouw is dit!’, denk ik… We zitten middenin een interview. Ik bevraag Elske over haar ondernemersreis. Hoe het zo tot haar praktijk is gekomen. Waar zij zoal tegenaan liep. En vooral hoe zij daarmee omging.

 

Net als iedere kindercoach van Nederland ‘ken’ ik Elske al een tijdje. Ooit ontmoette ik haar heel kort tijdens een event. Ik weet dat zij de eerste meisjescoach van Nederland is. En ik weet dat zij een specialisatie meisjescoach is gestart waarin zij kindercoaches begeleidt tot deze prachtige specialisatie. Maar dat ze in het echt ook gewoon een heel leuke vrouw is, daar word ik extra blij van.

 

Waar het hart van Elske harder van gaat kloppen

Nu heeft Elske het tot haar missie gemaakt zo veel mogelijk meisjes, meiden en (jonge) vrouwen naar een leven vol zelfvertrouwen te begeleiden. Een eigen opleiding is daarvan het logisch gevolg, want zo kan zij – via de meisjescoaches die zij opleidt, die meisjes bereiken. Dan is er wel een voorwaarde: deze meisjescoaches moeten al het geleerde daadwerkelijk in de praktijk kunnen gaan brengen… en daarvoor zijn klanten nodig… en om aan klanten te komen is het belangrijk dat je je praktijk, en dus ook je communicatie, vanaf de basis goed inricht.

 

Waar mijn hart sneller van gaat kloppen

Tja, en daar kom ik om de hoek kijken. Want mijn hart gaan heel veel sneller kloppen van het begeleiden van (startende) kindercoaches bij het goed neerzetten van die praktijk. Bij het helder formuleren van hun verhaal. Of dat nu online of offline is.

 

Alles onder 1 dak

En voor mij is Elske ook nog eens van een enorme meerwaarde, want veel van mijn klanten kiezen juist voor het begeleiden van meisjes. En veel van die klanten ontbreekt het nogal eens aan het vertrouwen dat zij inhoudelijk genoeg te bieden hebben, juist aan deze doelgroep. En dan zie ik ze van de een naar de andere training, workshop en opleiding rennen. Overal wat halen. Dat is helemaal niet nodig, want bij Elske tref je dat allemaal onder een dak. Natuurlijk coachen, systemisch werken, de verschillende stadia in de ontwikkeling van het meisje tot een jonge vrouw. Noem maar op!

 

Dus laten we eerlijk zijn, om die samenwerking kunnen we gewoon niet heen. Toch?

 

Cadeaus over en weer

Dat betekent dat je – als je je aanmeldt voor de opleiding tot meisjescoach – mij tegenkomt in een deel van het programma. En, als je bij aanmelding bij de opleiding tot meisjescoach vermeldt dat je via mij komt, dan krijg je van Elske een leuk cadeau. Alle info over de opleiding vind je op www.meisjescoach.nl 

 

Andersom: heb jij bij Elske de opleiding tot meisjescoach gedaan, of ben je nog bezig, en wil je met mij samenwerken, dan heb ik een leuk cadeau voor je.

 

Wil je hier meer over weten, stuur mij dan een mail op [email protected]

 

Gratis online training meisjescoaching

Elske geeft woensdagavond 24 april om 20.00 uur een gratis training meisjescoaching. Wil je daar bij zijn? Meld je dan aan via deze link.

 

Elkaar versterken!

Waarom we dit doen? Omdat we onze kennis en ervaring zo veel mogelijk willen delen. Omdat we beiden geloven in het meisje in ons vrouwen. En omdat wij elkaar daarin als meisjes graag willen versterken. Lijkt mij helder.

Ik gun je alle succes!

 

 

Afgelopen week reed ik met mijn business buddy naar Breskens. Voor een dagje stijl- en kleuradvies van Ilonka (Be stunning). Een geweldige dag, met heerlijke inzichten. Gelachen, gehuild, ge-ahad en gehumd.

 

Daarna twee dagen volle bak aan het werk, en toen was het tijd. Tijd om te doen wat ik al een jaar uitstelde: kledingkasten leegtrekken, sorteren, weg wat niet meer past of dient en opnieuw de kasten inruimen. Een klus waar ik nu spontaan ontzettend veel zin in had.

 

Hoe lang?

Ik besloot het rigoureus aan te pakken. Ik trok gewoon in 1 keer mijn kasten leeg. Gooide alles op de grond en op bed. Dochterlief hielp mij. Met de kleurstaaltjes van de mij passende kleuren ernaast, beoordeelde ze elk kledingstuk.

 

Zelf keek ik eens kritischer dan anders: hoe lang heb ik dit niet aan gehad? Hoe lang denk ik al dat ik het nog wil bewaren omdat ik het misschien ooit nog eens aantrek? Omdat het toch best een mooi jurkje is, en misschien zit het in de toekomst niet meer te strak? Of, omdat dat ene jasje behoorlijk aan de prijs was, zeker als je bedenkt dat ik het maar 2 keer heb gedragen?

 

Een gevoel van opluchting

Er gingen 3 vuilniszakken kleding weg. Soms met een beetje aarzelen, zoals mijn mooie Thaise jurkjes die ik 16 jaar geleden op (mijn toenmalige) maat had laten maken. Maar vooral met een gevoel van opluchting.

 

Ik ontdekte kledingstukken achterin de kast die ik al tijden kwijt was, en voor mijn oog ontstonden nieuwe combinaties.

 

Kortom, deze dag was een waar cadeau. Zonder dat ik iets nieuws kocht, heb ik het gevoel dat ik een volledig nieuw gevulde kledingskast heb.

 

Oud aanbod tussen nieuw aanbod

En ik denk terug aan een jaar geleden. Toen ik Jouw succes-PRAKTIJK! net officieel had gelanceerd (ik deed al wat langer wat ik deed, maar toen eindelijk voor het echie onder een nieuw label). Een nieuwe naam, nieuw aanbod en…. oud aanbod. Aanbod dat – als ik heel eerlijk was – niet paste in mijn nieuwe stijl. Mij en mijn klant niet langer echt diende. Maar, ik kon er nog geen afscheid van nemen. Dus de eerste paar maanden van Jouw succes-PRAKTIJK! bleef dat aanbod tussen mijn nieuwe aanbod op mijn website staan. Mijn business coach vertelde mij vanaf dag 1, volledig terecht, dat het eraf moest. Dat het mijn nieuwe aanbod en mijn nieuwe label onrecht aandeed. Maar ik was gewoon zo ver nog niet. Ik had die trainingen tijdenlang met heel veel succes gegeven. Er zat ontzettend veel ontwikkeltijd in. En ik had er vreselijk veel plezier in gehad al die kennis en ervaring over te dragen. Dat ging ik dan toch niet weggooien?

 

Een vreemde eend in de bijt

Totdat ik mij op een dag realiseerde dat ik dat aanbod niet meer verkocht. In eerste instantie probeerde ik het nog, maar het leek wel uitgeput. Heel raar. Een paar maanden later betrapte ik mijzelf erop dat ik het nergens meer actief aanbood. Dat het alleen nog maar op mijn website vermeld stond, als een vreemde eend in de bijt. En dat het vreselijk detoneerde tussen mijn nieuwe aanbod.

 

En toen klopte het weer

Zo lang als ik ervoor nodig had gehad het los te laten, zo snel was het vervolgens verdwenen van mijn site. Wat een opluchting. Want, daarna klopte mijn hele verhaal weer.

 

Precies hetzelfde gebeurde dus vandaag toen ik met mijn kledingskast bezig was.

 

Ga met de stofkam door je aanbod, en haal alles dat niet meer klopt weg!

Ik wil daarom iedere coach aanraden zo af en toe eens met de stofkam door je aanbod te gaan. Ongeacht of je ooit heel veel plezier in een specifieke training hebt gehad. Ongeacht hoeveel geld je aan de ontwikkeling of aan een licentie hebt gespendeerd. Sta eens per half jaar eens stil bij je aanbod. Klopt het nog bij waar je voor staat? Klopt het nog bij de fase waarin jij en je business zijn? Klopt het nog bij jouw ideale klant?

 

Gooi alles dat niet meer klopt weg. Je zult zien, dat lucht ontzettend op! Het maakt je focus opnieuw helder. Daar doe je jezelf EN je klant een enorm plezier mee.

 

Succes!

 

 

Oh, en in het kader van ‘nieuw’: op woensdag 24 april geef ik, van 9.30 tot uiterlijk 11.00 uur, mijn online training Klaar voor de start in 5 stappen. Tijdens de paasvakantie.

Heerlijk, want je hoeft er de deur niet voor uit. Zet je kids aan de paaseieren met een filmpje. Kun jij even een uurtje achter je computer kruipen. Zie ik je dan?

 

 

 

 

Twee indringende ogen kijken me aan. Ik ben gefascineerd. Door die ogen.  Ik voel me een beetje geïntimideerd. En tegelijkertijd voel ik vertrouwen. Veiligheid. En er komen twee woorden in mij op: zoeken en toekomst. Ik zoek op wat voor vogel het is. Psychobird / Western scrub Jay, oftewel Westerse struik gaai. Met de toelichting: Recalls the past, plans for the future.

 

Meer dan weergaloos

Mijn gedachten dwalen af naar afgelopen week. Want, ik begeleidde weer de opleiding tot Creatrix® Transformologist®. Een opleiding waarbij vrouwen leren werken met Creatrix®, een ontzettend krachtige, geavanceerde vorm van visualisatie. Waarbij je al die miepgedachten die je tegenhouden het leven voluit te leven, wegwerkt. Snel, pijnloos en blijvend. Sinds ikzelf in november 2017 kennismaakte met Creatrix® ben ik verkocht. En dat wil wat zeggen, want ik heb nooit langer dan een half jaar vastgehouden aan een werkwijze onder licentie. Maar dit, dit vind ik elke keer weer weergaloos.

 

Herinneringen op het netvlies: zwaar, belastend en onzeker makend

En tijdens deze week werden heftige verhalen gedeeld. Uit het verleden. Vaak herinneringen die scherp op het netvlies zijn blijven staan. Dat is belastend. Onzeker makend. En vaak ronduit zwaar.

 

En ook deze week mocht ik weer ervaren. Keer op keer. Dat het verhaal niet belangrijk is om met de belemmerende overtuigingen en negatieve emoties te kunnen werken. Sterker nog, je klant hoeft niet eens te weten waar ze oorspronkelijk vandaan komen. Ik als begeleider hoef dat ook niet te weten. Dat maakt dat we heel veilig en snel kunnen werken. Zonder onnodige pijn op te roepen. Ik hoef niet te zeggen dat dat HEEL veel waard is, toch?

 

De opluchting van het loslaten, de tranen van geluk, de dankbaarheid. Ik heb er intens van genoten afgelopen week.

 

Hoe angst het succes van je praktijk in de weg staat

En niet alleen afgelopen week. Want in de afgelopen anderhalf jaar, begeleidde ik al een heleboel vrouwen met Creatrix®, met name coaches die hun praktijk maar niet van de grond kregen. Omdat ze zichzelf tegenhielden. Uit angst niet goed genoeg te zijn. Uit angst om te falen.  Uit angst dat er misschien niemand op ze zat te wachten. Uit angst dat ze het niet waard zouden zijn.

 

Kun je je voorstellen wat er met hun bedrijf gebeurde toen zij zichzelf niet meer lieten tegenhouden door dit soort onzekerheden en gedachten?

 

Recalls the past, plans for the future

Stel je nu eens voor dat ook jij ervoor kunt kiezen al die oude shit los te laten.  Stel je nu eens voor dat je weet, maar ook vooral voelt, dat je het waard bent een eigen bedrijf te leiden, dat je meer dan goed genoeg bent, dat je helemaal ok bent zoals je bent. Dan wordt heel veel mogelijk. Dan gaat de creativiteit stromen. Dan kun je je toekomst gaan plannen.

 

Het goede nieuws is dus: dat kan!  Dus, herken je iets van wat ik hier schrijf. Kom dan in actie!

 

Jouw eerste stap

Het eerste dat je kunt doen is een afspraak maken voor een gratis sessie. Ik beloof je dat we in een kort (Skype)gesprek van max 3/4 uur helder hebben wat jou blokkeert om een succes te maken van je praktijk. Ik vertel je dan ook wat Creatrix® voor jou zou kunnen betekenen. En dan is de keuze aan jou: ga je voor de toekomst?!?

 

Weet je welkom!